KRIBBE EN KRUIS ZIJN UIT HETZELFDE HOUT GESNEDEN

vrijdag 24 december 2021
Kerstnacht
Jesaia 9:1-3+5-6, Titus 2:11-14 en
Lucas 2:1-14

Een woord van Welkom

Puer natus est nobis
– een kind is ons geboren.
Dit kleine kind in de stal van Bethlehem
is het heil van de wereld.

Hier laten we de macht van de techniek.
de wijsheid van al die boeken.
het glanzen van al het geld
en de vele woorden van de politiek
en omslachtig beleid achter ons.
Opnieuw wordt het kerstfeest
weer gedwarsboomd door de Corona.

Kerstmis 2021: Het kerstverhaal was bijna afgelast
Zijn geboorte uitgesteld wegens te volle ziekenhuizen.
De herders zijn in quarantaine
en de drie wijzen hebben een reisverbod,
en engelen zijn opgepakt wegen opruiing
Alle kerken ook dit jaar weer gesloten,
en de parochianen vanavond
zitten gewoon weer lekker thuis.

Maar toch mogen wij niet vergeten:
dat vannacht boven de stal van de geboorte
er toch een engel die zingt:
Vreest niet, lieve mensen,
want ook in deze coronanacht
verkondigen wij u een grote,
vreugdevolle boodschap
die bestemd is voor iedereen.

Want heden is u een redder geboren.
En bij deze engel voegt zich een hele schare.
die God verheerlijkte met de woorden:
‘Eer aan God in den hoge en vrede
aan de mensen van zijn welbehagen’.
En dat voor heel het volk…

Ja, het kindje is waarachtig
de Heer van de geschiedenis,
en al meer dan twintig eeuwen het middelpunt
van de harten van veel mensen.
Een pasgeboren Kind draagt de aarde
en al wat zij bevat in zijn handje,
hoe vreemd dit ook klinkt.
Maar dit is wat de kerk al twintig eeuwen
als een moeder aan u wil verkondigen
Ik wens u allemaal een goede
en Godgezegende kerstnachtviering toe

Ambro Bakker s.m.a.
Deken van Amsterdam

Overweging
Kribbe en kruis zijn van hetzelfde hout gesneden

Ook in 2021 zoeken wij in de kerstnacht naar een teken van leven, zien wij uit naar een grote Redder. Maar tegen alle corona in: Die redder is vannacht gekomen. Maar wat is er gebeurd? Het gaat om een pasgeboren kind waarom je je bekommeren moet, in doeken gewikkeld en liggend in een voerbak voor dieren. Want een kind wordt vannacht geboren, een zoon ons gegeven.

Zo zong de profeet Jesaia al zevenhonderd jaar voor de geboorte van Jezus. En na tweeduizend jaar komen nu weer ontelbare mensen over heel de wereld die zoeken naar dat kleine kind in de kribbe. Is dat inbeelding of gewoonte? De kerstnacht is hier een teken van leven, maar heel diep geborgen in een huilend, teer, kwetsbaar, klein kind. Elk nieuw pasgeboren kind is iets geheimzinnigs zoals ook elke stervende mens. Het staat in beide gevallen voor iets onbegrijpelijks: begin en einde van ons leven staan wij voor een mysterie. Het kind van Kerstmis wordt in doeken gewikkeld en in een voerbak gelegd. Kribbe en kruis, leven en dood, komen hier in de Kerstnacht samen.

Geboorte en sterven zijn steeds tekens van de oneindige horizon van ons leven. Na onze geboorte worden wij aan het einde van ons leven opnieuw geboren in de handen van onze Hemelse Vader. Zo verschijnt aan de horizon vannacht een helder licht (Jesaja 9:11), want God heeft zichzelf ten diepste vernederd en werd mens, een pasgeboren kind in lappen gewikkeld en liggend in een voerbak. Er was geen plaats voor Hem in de donkere nacht. Maria moet overvallen zijn door haar weeën. Jozef was zonder enige hulp. Hij moest aan alles tegelijk denken. Er was heet water nodig, dus moest er vuur zijn, en water. Ze hadden iets nodig om als handdoek te gebruiken. En dan: waar moesten ze het kind neerleggen? Er waren toen – goddank – geen corona en verdere complicaties.

Het kindje begon op tijd te huilen, hij werd van z’n moeder losgemaakt, gewassen, en in wat doeken gewikkeld. Toen dat alles klaar was, merkten ze pas hoe stil alles buiten gebleven was. Doodstil. Niemand had blijkbaar belangstelling voor wat er in die nacht gebeurde. Iedereen was bezig met zijn eigen zaakjes. Maar werd Hij in de kerstnacht niet geboren in zijn eigen wereld? Want er waren geen vlaggen, geen parades, geen saluutschoten, geen demonstraties, geen processies, geen vuurwerk, niets. Er was geen kraamverpleegster, grootmoeder, zuster of tante. Er was zelfs geen wieg. Er waren zelfs geen mensen in de synagogen. Maar toch was het een vredige nacht. Het bleef die nacht zó stil – dit allemaal volgens het kerstverhaal – dat God zelf de stilte verbrak.

God stuurde een engel, en later ‘n hele stoet van engelen naar mensen die in de omgeving waren. We hebben prachtige liedjes over herders die bij nachte vol trouwe de wacht hielden bij hun schaapjes, die ze net hadden geteld. Wij hebben een zwak voor de herdertjes. We hebben ze graag in de kerstgroep staan. Wijze mannen met viool, fluit en doedelzak; vrouwen met manden vol eieren, boter en melk. In die tijd werden de herders niet zó bekeken. Ze werden beschouwd als de onderklasse, onbetrouwbaar, asociaal, gevaarlijk en steeds op drift. De herders hoorden thuis en in de categorie van publieke vrouwen en tollenaars, uitschot van de maatschappij. Als je helemaal niets meer kon, kon je altijd nog putjesschepper, pardon herder, worden!

Naar dat uitschot gingen de engelen. Engelen die vooral naar mensen gaan die eigenlijk geen plaats hebben onder Gods hemel, zoals het nieuwgeboren kind geen plaats heeft. God maakt contact met mensen aan wie de officiële maatschappij geen boodschap heeft. Zoals diezelfde wereld geen aandacht had voor Jezus, behalve dan dat ze Hem steeds weer uit de weg wilden ruimen… God was van plan geweest de mensen een paradijs te geven, maar wat hebben we van deze wereld gemaakt. Kaïn vermoordde Abel; en ze bouwden een toren tot in de hemel toe om met God te concurreren. Jozef werd door zijn broeders verkocht, en de Derde Wereld werd verkocht door de eerste. God was vreemdeling geworden in zijn eigen wereld. De profeet Jeremia had er al voor gewaarschuwd: ‘O Hoop van Israël, redder in moeilijkheden, waarom ben je als vreemdeling in eigen land, als een reiziger die maar voor één nacht in de herberg verblijft?’ (Jer.14:8-9)

Stel je voor: God was vreemdeling geworden in zijn eigen schepping, in zijn eigen wereld. Hij kwam in onze wereld als een thuisloze. Daarom voelt Jezus zich thuis bij mensen zonder land, zonder vaste grond onder de voeten. Vandaar z’n voorliefde voor vreemdelingen. Want als een vreemdeling is Jezus zelf geboren in zijn eigen land. Jezus werd geboren in een leeg veld. Er was geen enkel gebouw, zelfs geen tempel, geen organisatie of centrum in deze wereld waarin Hij zich thuis kon voelen.

Lucas had het kerstverhaal niet duidelijker kunnen schrijven: er was ‘n nieuw begin nodig, en dat nieuwe begin werd hier gemaakt. Jezus kwam als vreemdeling, als zwerver, als lotgenoot van de putjesscheppers. Vreemdeling was Hij. En er zijn wat mensen die zich niet meer thuis voelen in deze wereld, zelfs niet meer in dit leven. Vrouwen en mannen, kinderen, volwassenen en ouderen die zich niet thuis voelen in een wereld die zichzelf steeds meer zichzelf achternarent. Mensen die, zoals herders, zich eter thuis voelen met Hem in het open veld, waar ze een nieuwe toekomst zien. Mensen, die in dat lege open veld hopen dat zij zullen worden ‘omstraald met de glorie des Heren’.

Natuurlijk, we proberen het allemaal. Voor een ogenblik liggen onze handen in de kerstnacht, in onze schoot gevouwen tot ‘n gebed, hartstochtelijk biddend om een wereld vol vrede. Voor één nacht proberen wij onze leugens tot zwijgen te brengen en zingen we diep uit ons hart om vrede en licht. We hebben hard gewerkt om een bestand van enkele uren. In de kersttijd zijn slagbomen opengegaan voor ‘n week, adempauze voor mensen, speelkwartier voor ‘n kind. Maar voor echte vrede hebben we geen geld op zak. En we lopen ongetwijfeld teleurgesteld door naar de prachtig versierde kerstetalage van het jaar 2022. Maar kunnen wij kerstmis vieren, als we ons ook vannacht niet laten verontrusten door de schreeuw die klinkt over de velden van Effrata? ‘Heden is u een redder geboren’. Heden, dat is vannacht.

Het visioen van de profeet Jesaia klinkt goed, maar is ook gevaarlijk mooi: je ziet de puinhopen van deze wereld. Mensen staan tegenover mensen, volk tegenover volk. Er is hongersnood, in Europa een groeiende haat tegen vreemdelingen. Er zijn zo’n veertig oorlogen aan de gang in onze wereld. Vliegtuigen spatten uit elkaar en veroorzaken onbeschrijfelijk leed. En tóch zingen wij vannacht van mooi weer. Te midden van onrecht en geweld, spanning en strijd vieren we het kerstfeest. Voor een nacht hoeft onze oog geen put van zorg te zijn, maar is het een vonk van hoop, een ster van licht. ‘Heden is u een redder geboren, Christus de Heer’. Een pasgeboren kind, kwetsbaar en klein, kan nog niet aanvallen, niet doden, geen dreigende houding aannemen. Een pasgeboren kind onthult vannacht hoe deze wereld er óók uit kan zien. De geboorte van een klein kind doet ons vannacht het hele oorlogvoeren­de heden voor een ogenblik vergeten.

‘n Kind roept in ons diepe herinneringen wakker: dat we als mensen diep in ons hart geen moordenaars zijn, dat geen mens op deze wereld is gezet om anderen te doden, te discrimineren of te haten, dat niemand van dit leven hoeft te walgen. Dat is het beeld van kerstmis: geen sterke man, geen televisieheld, geen verpletterende indruk. Het gaat om een pasgeboren kind dat nog te klein is om tegen te protesteren en te schreeuwen. God brengt ons vannacht geen bliksembezoek van enkele uren, zodat wij – als is het maar voor één nacht – onze zorgen, eenzaamheid en machteloos­heid kunnen vergeten.

Ook het komend jaar zal God weer vele handen en harten van mensen bezielen: in dorpen en grote steden. Overal waar mensen verder bouwen aan een wereld vol hoop. Laat dat vannacht maar rondgaan van mond tot mond: wij mogen op God vertrouwen zoals een zuigeling mag vertrouwen op de borst van zijn moeder. Laat angst, cynisme en doemdenken nu maar ver­dwijnen. Over enkele dagen gaat het kerststalletje weer naar zolder en zal de dennenboom al zijn naal­den hebben verloren. Maar de boodschap van Kerstmis mag ook in deze coronanacht blijven klinken: ‘Vrede op aarde aan alle mensen van goede wil’. Ik wens u allen een zalig en gezegend kerstfeest toe!

Vier Kerstmis!

Vier Kerstmis!

VierKerstmis.nl ook dit jaar online: klik hier om te zien waar en wanneer u in onze parochie Kerstmis kunt vieren.

Op vrijdag 26 november, net voor het begin van de Advent, gaat de website VierKerstmis.nl online. Dit initiatief van de Nederlandse R.-K. bisschoppen roept iedereen op om zoveel mogelijk Kerstmis te vieren in de eigen plaatselijke Kerk. In onze parochie RK Amstelland staat het vieringenrooster voor december online. Daar kunt u ook zien welke kerstvieringen wij organiseren onder het motto ‘Vier Kerstmis!’. 

Genieten van prachtige kerstmuziek met het kerkkoor, samen de klassieke kerstliederen zingen, luisteren naar de boodschap van het kindje dat geboren werd in een stal om de wereld verlossing te brengen. Samen tijdens deze feestelijke dagen het sacrament van de eucharistie vieren. Dat is Kerstmis en nog veel meer.

Hopelijk minder maatregelen

In de verwachting dat er dit jaar minder strenge maatregelen op het gebied van corona gelden rond Kerstmis, is het de hoop van de bisschoppen dat de kerken weer veel mensen mogen verwelkomen in de kerstvieringen. Die hoop hebben wij ook. Wij zien u graag in grote getale bij onze kerstvieringen. Maar omdat er nog steeds beperkingen kunnen gelden in verband met Covid-19, is het slim om tijdig te kijken of en bij welke vieringen u terecht kan. 

Graag wijzen wij u ook op de landelijke website VierKerstmis.nl. Deze biedt een aantal handige links en downloads die allemaal inspirerend en informatief zijn voor en over het vieren van Kerstmis. Zo is er voor kinderen een mooi Kerst-doeboekje om te downloaden, is er een link naar het kerstevangelie, een brief, maar ook een filmpje namens en met de Nederlandse bisschoppen en nog veel meer.

Kijk voor meer informatie op deze site maar ook op Vierkerstmis.nl en doe mee: Vier Kerstmis, niet alleen thuis, maar ook samen in de kerk!

HET ZWARTE SCHAAP

donderdag 24 december 2020
Kerstnacht
Jesaja 9:1-3+5-6 , Titus 2:11-14 en
Lucas 2:1-14
Ambro Bakker s.m.a.

zwarte schapen

Enkele maanden geleden stond er op een zaterdagmiddag een grote doos voor onze kerk. De afzender heeft zich tot nu toe nog niet bekend gemaakt. Toen ik de doos openmaakte, kwam er een hele grote mooie kerststal tevoorschijn. Ik ben de onbekende gever daar nog steeds dankbaar voor. In deze kersttijd zijn de kerststallen en de kerstversieringen niet meer weg te denken, zelfs niet in deze coronatijd.

Hoe gaan wij om met het kerstfeest? Soms denk ik: zien wij tussen alle glitter en goud het échte kindje Jezus nog wel liggen? Of lopen ook wij met een stralend en zelfverzekerd gezicht achter onze Kerstkinderwagen, en vullen wij de lege plek van het Kindje met kerstgeschenken, eten en drinken, vrome wensen en ontroerende kerstliederen?

Lees verder “HET ZWARTE SCHAAP”

Kerstboodschap pastoor-deken Ambro Bakker s.m.a.

Pastoor-deken Ambro Bakker s.m.a. heeft dit jaar met Kerst de os en de ezel bij de kribbe met het kindje Jezus op zijn bureau staan. Waarom maken deze twee dieren de kerststal zo bijzonder? Welke boodschap zit hierin verborgen? Hoe zijn de os en de ezel in de Kerststal komen? Deken Ambro Bakker neemt u mee in de diepere lagen van het ontstaan van de kerststal en de betekenis die dit heeft voor het kerstverhaal. Dit mag u niet missen… Zalig Kerstmis.

KERSTMIS 2017

 

Wij bidden in de kerstnacht
om engelen van mensen
om vrede in ieder huis
Het kind in de kribbe gelegd
en een ereplaats gegeven –
dan weten we weer
hoe een kind onmachtig
alle goeds
in mensen wakker roept –
hoe een kind sprakeloos
alle tongen losmaakt
voor gemeende lieve woorden –
hoe een kind, afhankelijk,
in de kersttijd
alle tederheid mobiliseert.
Wij wensen u een Zalig Kerstfeest!

Ambro Bakker s.m.a.
Pastoor-deken RK Amstelland

Kerstvieringen


datum tijd locatie  
zaterdag
24 december
15:00 uur Titus Brandsma Klaasje Zevenster KERSTMIDDAG
Pastor J. Adolfs
St. Augustinus Kerstmusical
Pastoor-deken A. Bakker
Prima Voce
17:00 uur St. Urbanus Bovenkerk Familieviering
Pastor J. Adolfs
de Boventoontjes
St. Urbanus Ouderkerk Theresia Oecumenische viering
Pastor E. Brussee/J. de Heer
Sint Caecilia
19:00 uur St. Augustinus Lessons & Carols
Pastoor-deken A.Bakker
Vivace
De Goede Herder Gezinsviering

Pastor Phil Kint
19:30 uur St. Urbanus Ouderkerk Gezinsviering
Pastor E. Brussee
‘t Kwetternest’
20:30 uur St. Urbanus Bovenkerk KERSTAVOND
Eucharistieviering
Pastor J. Adolfs
Aurora
21:00 uur St. Augustinus KERSTAVOND
Eucharistieviering
Pastoraal team
Tolle Lege
Titus Brandsma KERSTAVOND
Eucharistieviering
Pater G. Timmermans/Pastor P. Koopman
Titus Brandsmakoor
22:00 uur De Goede Herder KERSTAVOND
Eucharistieviering
Pastor A. Koot/ Ph. Kint
Gemengd Koor
St. Urbanus Ouderkerk KERSTAVOND
Eucharistieviering
Pastor G. van Tillo/E. Brussee
Elckerlyc
23:00 uur St. Augustinus NACHTMIS
Eucharistieviering
Pastoraal team
Latijns Parochiekoor Cantemus Dominum
St. Urbanus Bovenkerk NACHTMIS
Eucharistieviering
Pastor J. Adolfs
Voces Volantes
zondag
25 december
Eerste Kerstdag
10:00 uur St. Urbanus Ouderkerk HOOGFEEST VAN KERSTMIS
Eucharistieviering
Pastor G. van Tillo/E. Brussee
Sint Caeciliakoor
10:15 uur Titus Brandsma Hoogfeest van Kerstmis Eucharistieviering
Pastor J. Stam/P. Koopman
Titus Brandsmakoor
10:30 uur St. Augustinus Hoogfeest van Kerstmis
Pastoraal team
Latijns Parochiekoor Cantemus Dominum
St. Urbanus Bovenkerk Hoogfeest van Kerstmis
Pastor J. Adolfs
Spirit
De Goede Herder Hoogfeest van Kerstmis
Eucharistieviering
Pastor A. Koot/Ph. Kint
Gemengd koor
12:30 uur Sint Urbanus Bovenkerk Kindje wiegen
14:00 uur Sint Urbanus Ouderkerk Kindje wiegen
maandag
26 december
10:30 uur St. Augustinus TWEEDE KERSTDAG
Eucharistieviering
Pastoor-deken A. Bakker

DE KEERZIJDE VAN HET KERSTVERHAAL

donderdag 24 december 2015
Kerstnachtviering
Jesaja 9:1-3.5-6 en Lucas 2:1-14

Het was de afgelopen weken in onze Augustinuskerk goed te merken dat kerstavond er aan zat te komen. Vanuit de pastorie kon je horen hoe de verschillende koren tijdens hun repetities al de sterren van de hemel zongen. Er waren ook al de nodige kerstbijeenkomsten. Leden van de Free Willies, het vrijwilligerskoor van zorgcentrum Nieuw Vredeveld, zong bij ons al half Advent hun kerstliederen. Er was een gezellige en warme kerstmiddag voor onze oudere parochianen. Vorige week was de kerk gevuld met alle leerlingen van de Sint Jozef Basisschool, die hier, vlak voor de kerstvakantie, hun kerst kwamen vieren. Afgelopen zondag was er een kerstmusical van en voor kinderen. Een altijd hartverwarmende gebeuren. En u had ze eens moeten zien: die schattige engeltjes, die over het podium huppelden, en ook de herdertjes, de soldaten, Maria en Jozef. En zelfs de ezel en keizer Augustus kwamen op bezoek! En aan het begin van deze kerstavond, om half zeven, was het woord aan de jongeren met hun Christmas Carols. Zij hadden dit jaar wel een heel bijzonder thema. Ze hadden het over ‘de keerzijde’, oftewel ‘de andere’ kant van het kerstmis. Want immers: bijna alles heeft twee kanten. Ook het verhaal van kerstmis.

Kerstmis betekent voor veel mensen een paar vrije dagen, versierde kerstbomen, talloze lichtjes, een kerststalletje, maar vooral samenzijn en gezelligheid. Mooie koren, ontroerende kerstliederen en veel en lekker eten. Dat is de ene kant van kerstmis. Maar kerstmis heeft ook haar keerzijde. Want terwijl wij feest vieren en bij elkaar schuilen in licht en warmte, verblijven vele mensen in diepe duisternis. Want ook in deze nacht is het geen nacht van vrede, geen nacht zonder angst. Ook op dit moment liggen er mensen in hun bed te woelen en kunnen in hun eenzaamheid de slaap niet vatten. Ook in deze kerstnacht zwerven er mensen doelloos op straat. Er zijn zoveel mensen die niet weten waar ze het moeten zoeken. Mensen die tegen de kerstdagen hebben opgezien als tegen een berg: O God, wéér kerst.

Nee schapen, komt ook in deze kerstnacht niet te dicht bij de wilde dieren, want ze gaan echt niet me je spelen. Soms denk ik: engelen, waarom houden jullie niet voor één nacht de handen vast van mensen die de wapens hanteren? Engelen, waarom staan jul­lie – als is het maar voor één nacht – niet aan de kant van hen die op dit moment vergif in hun aderen spuiten? Waarom spreiden jullie niet voor één nacht jullie vleugels om de schouders van een moeder die huilt om de dood van haar aan het strand aangespoelde kind? Waarom, engelen, niet voor eén nacht jullie vleugels gespreid over 60 miljoen mensen die op de vlucht zijn voor alle oorlog en geweld. aangespoeld kind, vluchtelingen

Wereldwijd 60 miljoen vluchtelingen. Vanaf Noord-Afrika wagen zij vanuit Syrië, Irak, Eritrea en Afghanistan de levensgevaarlijke oversteek naar Europa. 3700 mensen zijn tijdens die tochten om het leven gekomen, waaronder vele kinderen. En bij velen van ons ligt het beeld van het aangespoelde lichaam van een klein jongetje op een verlaten strand nog helder op het netvlies. En zelfs vanavond hoorden we dat er weer een schip met vluchtelingen voor de kust van Griekenland is vergaan. Bij deze scheepsramp kwamen opnieuw 18 mensen om, waaronder zes kleine kinderen. Wij willen in de kerstnacht, zoals ongetwijfeld in vele kerken, ook in onze parochie stil blijven staan bij deze andere kant van kerstmis. Want wij weten dat ook in de kerstnacht het geweld gewoon doorgaat. Ook dan worden er weer mensen buiten de poort gesleept en gestenigd, opgeblazen of neergeschoten. Dat is de keerzijde van ons warme kerstverhaal.

Eigenlijk niets nieuws onder de zon. We weten toch al lang dat het kerstverhaal ook een keerzijde heeft. Op Tweede kerstdag is alle schittering en glans al weer verdwenen. We herinneren ons dan de martelaar Stephanus, die de dag na kerst gestenigd wordt vanwege zijn geloofsovertuiging. Drie dagen na kerst staan wij ook stil bij de tweehon­derd kleine jongetjes die in Bethlehem door Herodes om het leven zijn gebracht, omdat hij bang was zijn troon te verliezen. En het kleine Kerstkind moet al kort na zijn geboorte met zijn ouders naar Egypte vluchten om aan de moordende hand van koning Herodes te ontkomen. Onvoorstelbaar: is het met Kerstmis even Licht geworden en ‘Operatie Duisternis’ is nu al weer een feit. Maar wacht even: we weten toch van het licht? We hebben dat Licht toch gezien? We kunnen juist ook in de duisternis toch nog vol zijn van licht, genade en kracht?

De verhalen ná kerstmis komen als een correctie. Om onze wereldvreemde dromen door te prikken en ons er aan te herinneren dat wij te midden van de puinhopen van de wereld niet kunnen blijven zingen van mooi weer. We moeten ons blijvend laten verontrusten door de schreeuw die klinkt over de velden van Effrata. De zaak van het Kerstkind is daarmee ónze zaak geworden. Het gaat om mensen die hongeren en dorsten naar vrede, recht en menswaardigheid, en die met miljoenen op de vlucht zijn geslagen voor het toenemend geweld. Kerstmis vieren is daarmee ook een opdracht: het blijven werken aan een wereld, waarin geen lichamen meer worden gebroken en geen onschuldig bloed meer wordt vergoten.

In de jongerenviering hoorden we vanavond het kerstverhaal van Fariah en Bekim, twee verliefde mensen die samenwonen in de stad Aleppo in Syrië. Bekim heeft een eigen computerwinkel, en Fariah studeert psychologie. Het meisje verwacht een kind. Maar ze is doodbang voor het toenemend geweld in de straten. Ze nemen hun spaargeld op en vluchten naar Turkije. En hoe het verhaal afloopt weet u waarschijnlijk nu al, want ook na tweeduizend jaar is er niets nieuws onder de zon en horen wij opnieuw het gegil over de velden van Effrata.

In de eerste lezing van Jesaja vinden we die keerzijde ook terug. Het gaat in de eerste lezing over de spanning tussen licht en duisternis. In zijn historische context gaat het om een tijd waarin het volk in ballingschap verkeert. Het licht is heel ver weg. Het volk had veel te lijden onder de Assyrische koning Tiglatpileser III. Zijn strafexpedities zijn afschuwelijk. Talloze mensen op de vlucht, velen van hen werden gemarteld en ver­moord. En het volk schreeuwt het uit naar de hemel, evenals de 60 miljoen vluchteling­en van vandaag: Mijn God, wanneer wordt het eindelijk weer eens licht en verdwijnt de duisternis in ons leven? En dan komt de profeet Jesaja met zijn profetische boodschap, die ook geldt voor de miljoenen vluchtelingen van vandaag. Hij zegt: ‘Eens zal het volk dat in duisternis wandelt, een helder licht aanschouwen. Het licht straalt ook over hen die wonen in het land van doodse duisternis. Want een Kind is ons geboren, een Zoon is ons gegeven. Uit het geslacht (het huis) van David is Hij voortgekomen. Daarom: weg het juk van de slavendrijvers. God breekt het aan stukken. Hij zal Vredesvorst genoemd worden’. Het is een verschil van dag en nacht, van duisternis en licht.

Beide lezingen leren ons vannacht: als duistere wolken zich samenpakken over deze aarde of over je eigen leven, er is altijd een uitweg. God is ook vandaag de in deze dagen werkzaam in onze wereld, in mijn en uw leven, en in het leven van de talloze vluchtelingen. Het tastbare teken is de geboorte van een mensenkind, aan wie bijzondere titels worden gegeven: Wonderbare Raadsman, Goddelijke Held, Vredesvorst! Koningen als Tiglapileser III van Assyrië en de Romeinse Keizer Augustus kunnen niet tegen dit pasgeboren Kind op!

Zo brengt God vannacht weer een bezoek aan de wereld. Geen bliksembezoek van hoogstens anderhalf uur, zodat wij de grote problemen van de wereld en de vragen van ons eigen leven even kunnen vergeten. God is van plan om ons, na vannacht, niet meer te verlaten. Hij laat ons niet alleen, niet in leven, noch in het uur van onze dood. Hij zal de mens trouw blijven, zelfs tot in onze lijdensuur.

En intussen zingen we onze kerstliederen. ‘En elke vogel zingt zijn lied, laat de citers slaan en blaast uw fluiten aan’. Maar wie durft in deze nacht nog te zingen van vrede? Het woord ‘Vrede’ brandt in je mond als het uitspreekt. Kinderen en jongeren durven het nog vrijuit te zeggen en te zingen, wij ouderen zingen na al die jaren tegen beter weten in. Waarom? Omdat ons hart niet anders kan, omdat ons hart niet anders wil!

Ze beweren dat er vannacht een ster aan de hemel staat. De schriften zeggen: dat is de Morgenster. De nacht moet bijna voorbij zijn. Misschien kunnen we daarom toch verder zingen, voorzichtig, heel voorzichtig, dat oorlog en terrorisme het niet horen en wraak nemen. Laten we maar blijven zingen over vrede, met het hart van een jongere, met het hart van een kind. Ik wens u allemaal een zalig kerstfeest.

© Ambro Bakker s.m.a.
Pastoor-deken RK Amstelland
Locatie: H.Augustinus

VREDE EN ALLE GOEDS

woensdag 24 december 2014
Hoogfeest van Kerstmis – Nachtmis
Jesaja 9:1-3.5-6 en Lucas 2:1-14

Tijdens de spits stond ik achter een hoge witte vrachtwagen. Nou ja, wit, de wagen zat onder het vuil en onder de modder. Als kind zouden wij vroeger met onze vinger op de wagen hebben geschreven: ‘vies’ of ‘ik wil gewassen worden’, of andere minder fraaie drieletterwoorden. Maar dit keer stond er wat anders op. Met grote letters stond achter op de vuile wagen: ‘www.wastunnel.com’. En ineens realiseer je je dan hoe de tijden veranderd zijn. In 2014 vieren we het kerstfeest te midden van apenstaartjes, Ipeds, Ipods en mobiele telefoons. Lees verder “VREDE EN ALLE GOEDS”

INBURGEREN

Kerstnacht 
Jesaia 9:1-3.5-6 en Lucas 2: 1-14 

Het Kindje Jezus is een Kindje van het jaar nul. Soms denk ik, het is maar goed dat Jezus toen geboren werd, want als hij nu, in 2013, geboren zou worden, zouden we het Kerstfeest alleen maar kunnen vieren, als Jozef en Maria een inburgeringcursus hadden gevolgd! Of ze waren als ongewenste vreemdelingen buiten de deur gezet. In onze dagen waren ze de stal niet ingekomen! Het zijn toch vreemdelingen. Daar moet je niet al te lichtzinnig mee omgaan! Als het Kindje Jezus in 2013 geboren zou worden, dan was er voor Hem ook geen plaats in het Amstelhotel of het Okurahotel. Hij zou hier in Amsterdam ook niet geboren worden in een stal. Nee waarschijnlijk zou Maria dan vannacht bevallen in de voormalige gevangenis in de Havenstraat. Daar zitten immers vele asielzoekers te wachten op hun uitzetting! Lees verder “INBURGEREN”