ZOMAAR EEN VRIJE DAG

donderdag 10 mei 2018
Hemelvaart des Heren — B
Hand.1:1-11 – Ef.1:17-23
Marcus 16:15-20

Hemelvaart

Zomaar op een doordeweekse dag vieren wij Hemelvaartsdag. Blijkbaar is de hemel nog belangrijk genoeg om daar een vrije dag voor te hebben. Hoe komt het dan toch, zo vraag ik me af, dat we ons zo weinig druk maken om die hemel. Zo in de trant van: wie dan leeft, wie dan zorgt. Natuurlijk voelen wij ons in de zevende hemel met deze extra vrije dag, al is het hemeltergend dat op zo’n dag vaak de regen met bakken uit de hemel komt en je eigenlijk de hele dag wel in je hemelbed zou willen blijven liggen. Ook zeggen we dat het in de hemel véél beter is dan hier. Maar waarom hebben weinig mensen er dan zin in om te gaan hemelen? Niet vaak zijn mensen blij als de tijd van hemelen is aangebroken – of het moet zijn dat je, beroofd van je beste levenskrachten wegteert, of heel oud bent, zat van dagen.

Andere woorden dan Hemelvaart zijn ons eigenlijk hemelser en liever, Woorden als brood, geld, man, vrouw, vriend, vriendin, kinderen lachen, liefhebben. Deze woorden zijn ook concreter dan die verre hemel. Het zijn woorden die écht bij deze wereld horen, waarin je nú leeft. Het woord hemel gebruiken we bij de begrafenis. Echt iets voor ná je dood. Dat zingen we ook tijdens een uitvaart: In paradisum deducant te angeli – mogen de engelen je begeleiden naar het paradijs en dat je plaats mag nemen in Abraham’s schoot. Zonder deze troostrijke hemel zijn onze troostrijke woorden onaf. Zo is het woord hemel een woord dat meer bij de doden dan bij de levenden hoort. “ZOMAAR EEN VRIJE DAG” verder lezen

IN ZIJN VOETSTAPPEN

donderdag 25 mei 2017
Hemelvaart des Heren
Handelingen 1:1-11 – Efeziërs 1:17-13 en Matteüs 28:16-20

HemelvaartAls ik in de hemel kom, zal ik me over drie dingen verbazen: ten eerste dat ik daar zelf ben aangeland. Vervolgens dat ik er mensen tegen zal komen die ik er niet had verwacht. Tenslotte zal ik me verbazen over het feit dat ik er bepaalde mensen níet zal tegenkomen, van wie ik dat wél had verwacht.

Vanmorgen gaat het over die hemel. Zomaar op een doordeweekse dag vieren wij het feest van de Hemelvaart van Jezus, zijn terugkeer naar zijn hemelse Vader. Blijkbaar is de hemel nog belangrijk genoeg om daarvoor een vrije dag te hebben. Hoe komt het dan toch, dat we wel een vrije dag hebben, maar dat we ons zo weinig druk maken over de hemel. Zo in de trant van: wie dan leeft, wie dan zorgt. Ook zeggen ze dat het in de hemel véél beter is dan hier. Maar waarom heeft bijna geen mens er zin in om vandaag nog te hemelen? Zelden zijn mensen blij als de tijd van hemelen is aangebroken – of het moet zijn dat je beroofd van je beste levenskrachten wegteert of oud bent, zat van dagen. “IN ZIJN VOETSTAPPEN” verder lezen