OUDEREN EN BOODSCHAPPEN TIJDENS DE CORONA-CRISIS

Caritas AmstellandZoals bekend kan een besmetting met de Coronavirus voor ouderen en personen die tot risicogroepen horen ernstige gevolgen hebben. Deze krijgen dan ook het advies thuis te blijven. Maar hoe doe je dan je boodschappen? Toch maar het risico lopen om besmet te raken?
Bovendien : in de laatste dagen hebben de supermarkten moeite om voldoende voorraad aan te voeren, met het gevolg dat je niet alles vindt wat je nodig heeft.

Caritas wil mensen helpen die tot de risicogroepen horen en lastig zelf boodschappen kunnen doen. Als u ons te kennen geeft dat u van deze mogelijkheid gebruik zult willen maken, of als u mensen kent die deze hulp nodig hebben, dan kijken wij samen met u hoe we een oplossing kunnen vinden.

Neem aub. contact op met de pastoor of voorganger, of met iemand van de lokale Caritas groep, of stuur een bericht naar caritas@rkamstelland.nl, of bel Caritas (06 53 40 53 32) en laat een bericht achter, of bel met Thomas Bauer (06 576 133 73).

India 2015

Zoals u wellicht wel weet, zijn mijn moeder en ik afgelopen juni naar Vijayawada, India afgereisd om daar het weeshuis Tulip Garden te bezoeken. Het was geweldig leuk om de kinderen weer te zien, om te zien dat het goed met ze gaat, om de projectjes van afgelopen jaren te bekijken en om natuurlijk weer wat leuks te doen voor de kinderen. Hierbij dus even een kort verslagje van onze reis. Lees “India 2015” verder

Eerste lustrum Stap Verder

Stap VerderGeachte pastores, leden van diaconieën en PCI’s betrokken bij het werk van Stap Verder,

Begin september is het 5 jaar geleden dat we Diaconaal oecumenisch Centrum Stap Verder hebben geopend. Inmiddels hebben we met uw hulp en steun honderden bezoekers de weg mogen wijzen. Ruim 600 mensen maakten gebruik van de Nederlandse les, en naar schatting nog eens 400 anderen maakten gebruik van de medische, sociale en advocatenspreekuren. Lees “Eerste lustrum Stap Verder” verder

Eenzaamheid

Caritas avond

O gelukzalige eenzaamheid, o eenzame gelukzaligheid.

Dat was een middeleeuws motto  van monniken die zich terugtrokken in de woestijn of in de bossen rond de abdijen.
Ze leefden in eenzaamheid, maar wel kwam er iedere dag een jonge monnik eten brengen.  Die kreeg dan ook de opdracht de volgende keer een boek mee te nemen. En als de kluizenaar bij het houthakken neen stuk van zijn vinger had afgehakt,  wist hij zeker dat er die dag iemand zou komen om te helpen. De meest eenzame monniken leefden in een sociaal verband. Lees “Eenzaamheid” verder