ADVENT – WANDEL IN HET LICHT

zondag 27 november 2022
Eerste zondag van de Advent – A
Jesaia 2:1-5 , Romeinen 13:11-14 en
Matteüs 24:37-44

Na een jaar met verhalen van de evangelist Lucas, is nu de evangelist Matteüs aan de beurt. En in de Advent horen wij de verhalen van Jesaja die in het donker van de tijd waarin hij leefde, vooruit droomt over hoe het uiteindelijk zal zijn. Ooit zal het huis van de Levende stevig staan op een berg en mensen zullen optrekken naar het centrum van de berg.

Wat wordt er zichtbaar van dat visioen van Jesaja in onze christengemeenschappen? Nee, in het einde der tijden is wat betreft die vrede nog ver weg, en hoe het eensgezind erheen stromen van talloze volken en naties blijft een visioen. Mensen die vrede brengen waar zij gaan. Kunnen wij ook in de Advent wandelen in het Licht van de Heer?
De eerst Adventszondag is aangebroken. Hier vooraan in de kerk, bij het altaar, staat opnieuw de Adventskrans. De kerststal staat er nog niet. Die blijft nog even op zolder staan. En opnieuw moet ik constateren dat ik ook in het jaar 2022 straks op de Kerstzegels alleen maar weer sterretjes, kerstbomen, schaatsende kinderen en kerstmannetjes tegenkom, en natuurlijk ook heel wat sneeuwvlokken.

Kerstzegels, met daarop een afbeelding van de geboorte van Jezus, komen we wéér niet tegen. Natuurlijk, als je straks vijf verschillende kerstzegels boven elkaar plakt zie je een lange smalle kerktoren, met op de top een half maantje! Dat hoort blijkbaar bij onze nieuwe tijd. Maar wij vieren met Kerstmis toch de geboorte van Jezus? We vieren dan het Kerstfeest, want er is een Kindje geboren. Is het voor de Post dan zoveel moeite om twee verschillende kerstpostzegels te maken? En waarom mag op de postzegel het Kindje er zélf niet eens bij zijn? De beste plaats is langzamerhand ingeruimd voor de Santa Claus. Maar van mijn part mag Santa Claus, weer worden teruggebracht naar de Verenigde Staten, naar de plaats waar ze Santa Claus ooit hebben uitgevonden!

Maar goed, intussen bereiden wij ons vier weken voor op het échte Kerstfeest. Bij het altaar staan naast het altaar weer vijf kaarsen. De krans is rond, heeft geen begin en geen einde. En als de Kersttijd weer achter de rug is, gaat ook de krans weer voor een jaar naar de achtergrond. Het lijkt een eeuwige kringloop, jaar in en jaar uit. Is er eigenlijk wel wat nieuws onder de zon? Of zitten we toch in de kringloop van altijd hetzelfde? De kringloop van de natuur: lente, zomer, herfst en winter. Vanaf de eerste lezing van het nieuwe liturgische jaar wordt de kringloop doorbroken. In het visioen van Jesaia lopen de volkeren en naties niet in een cirkel. Ze zijn ergens op weg naar toe. Ze hebben een doel.

Ze komen van alle kanten op een bergtop af. Ze zijn op weg naar het heiligdom. Ze zijn onderweg naar elkaar en naar God. Toen er nog niet zo veel mensen op de wereld waren liepen de mensen alle richtingen uit. Zij vestigden zich over heel de wereld. Maar sinds we weten dat de aarde rond is, weten we ook dat we elkaar dan uiteindelijk weer tegenkomen. Onderweg weet je niet wat en wie je tegenkomt. Daarom zijn we als mensen tot de tanden toe gewapend. Maar als we niet meer over de aarde worden verspreid, en elkaar halverwege weer tegenkomen, krijgen we de opdracht sámen verder te trekken. En onderweg, zegt de profeet Jesaia, gebeuren er opvallende dingen. Zo komt de tijd dat zwaarden omgesmeed worden tot ploegijzers en sikkels. Niet in een gesloten cirkel van altijd hetzelfde, maar onderweg naar iets toe. De Heilige Schrift zegt: we gaan in de Advent naar Iemand toe, naar een wonderbaarlijke raadsman, een goddelijke held, een kind van vrede. Het heeft zin om vier weken lang de kaarsen aan te steken, een voor een. Zodat het elke week wat lichter wordt. En daarmee is de Adventskrans geen cirkel, maar een spiraal, want we trekken verder door de geschiedenis, op weg naar God.

Ondertussen klopt de verwachting ons hart. Ook als het om Kerstmis gaat. En er is een onderscheid tussen afwachten en ver­wachten. Met Sinterklaas wacht je maar af wat je krijgt. Het kan een feest van verwachting worden als de handen uit de mouwen gaan. En een moeder wacht niet af tot haar kindje komt, zij is geen wachtende, zij is helemaal in verwachting. Afwachten doe je met je handen in je zakken, verwachten doe je met je handen uit de mouwen. Van alles moet nog geregeld worden voordat het Kindje kan komen: een kinderkamer, beertjesbehang, de drempel naar Prénatal wordt uitgesleten, geboortekaartjes besteld. Leef ik tegenwoordig maar in afwachting van wat komen gaat of verwacht ik zelf nog iets van dit leven?

Het is Advent, tijd van waakzaamheid, tijd om wakker te worden en je bewust af te vragen: waar sta ik, waar leef ik voor? Of laten we ons meeslepen, zoals dat eertijds verging in de dagen van Noach. Zij leefden op het ritme van de dagen, meegezogen in de maalstroom. Ook Noach voelde de zuigkracht van de tijd, maar hij liet zich niet meesleuren en richtte zijn leven in volgens Gods geboden. ‘Dan zullen er twee op de akker zijn, de een wordt meegenomen en de ander op de akker achtergelaten’, zegt het evangelie van vandaag. Zo gaat het nu nog: bij alle beroerdigheid in de wereld wordt de een bewogen, de ander laat zich meeslepen. Werken aan een betere wereld? De een laat zich meeslepen en zet zich daarvoor in, een ander blijft onbewogen, praat er alleen maar over en gaat weer over tot de orde van de dag. Noach maakte een keuze, liet zich niet meesleuren in de maalstroom van zijn tijd.

En wij? Is voor ons het leven ook meer dan eten en drinken, teevee-kijken en computeren? Maken we ons daar alleen zorgen om? De Adventstijd probeert ons los te weken van dit dodende ritme. Richt je op de komst van de Heer, laat je hart, maar vooral je handen, vol van verwachting zijn. Dan overvalt de dag van de Heer je niet onverhoeds zoals de zonde-vloed de mensen overviel ten tijde van Noach. De decembermaand is de maand van wachten, maar vooral van ver-wachten. Een maand van surprises, waarin wij ons mogen voorbereiden op de grootste surprise die wij ons kunnen indenken: in doeken gewikkeld geeft God ons zijn eigen Zoon. De meesten zullen met Kerstmis weer zeggen: ‘Pik in al dat engelenhaar, het is toch winter!’ Maar deze mensen komen van een koude Kerstmis thuis, want met het Kerstkind valt niet te marchanderen: God geeft zichzelf. Als je denkt dat je zonder voorbereiding straks in de Kerstnacht het Kerstkind naar huis mag nemen: vergeet dat dan maar! Dan sta je naakt en uitgekleed bij de kerststal als de keizer zonder kleren in het Sprookje van Andersen.

Advent betekent: verwachten, niet afwachten! Het betekent: je openstellen voor het geschenk dat God ons met Kerstmis wil geven. Een geschenk waar Jezus écht helemaal in zit! Alle cadeaus met Sinterklaas zullen erbij verbleken, want met Kerstmis gaat het om het geschenk van God zelf: zijn eigen Zoon! En ik hoop dat, net als in deze dagen bij koning Willem Alexander, ons Kerstkind ooit weer eens ook zijn eigen postzegel mag krijgen!

Ambro Bakker s.m.a.
Deken van Amsterdam
H. Augustinus en De Goede Herder

Adventsactie Hayat-e-Nau

Adventsactie 2022 Pakistan

Hayat-e-Nau Society for Human Development is een organisatie in ons zusterbisdom Hyderabad in Pakistan die zich met name inzet voor de rehabilitatie van gehandicapte kinderen. Op het volgende YouTube kanaal kan je wat van hun activiteiten zien: https://youtube.com/user/hayatenaupak1997 . Urbanus Ouderkerk en De Goede Herder, hebben Hayat-e-Nau over de afgelopen twintig jaar ondersteund.

De afgelopen maanden zijn grote delen van Pakistan overstroomd door de grootste watersnoodramp in die regio sinds mensenheugenis. 33 miljoen mensen zijn zwaar getroffen. De (vooral agrarische) provincie Sindh, waar ook Hyderabad toe behoort, is een van de zwaarst getroffen provincies en Hayat-e-Nau verleent nu ook directe medische hulp aan de vele slachtoffers.
De veelal lemen huisjes van de boeren/inwoners zijn weggespoeld, hun oogsten zijn vernietigd, geld om huizen te herbouwen en nieuwe zaden te kopen is er niet, malaria en dengue zijn ziektes die de kop opsteken want schoon drinkwater is er ook niet.
De bereikbaarheid is zeer problematisch vanwege de weggespoelde bruggen en wegen.
Een kort reisverslag is te lezen op website op https://www.artsenzondergrenzen.nl/nieuws/noodhulp-overstromingen-pakistan/ van Artsen zonder Grenzen. Het is dan ook uiterst noodzakelijk om deze Adventsactie voor Hayat-e-Nau financieel te steunen. Indien u niet in de gelegenheid bent om de vieringen te bezoeken dan kunt u uw bijdrage overmaken op de bankrekening NL72 RABO 0382 3326 01 t.n.v. MOWA Amsterdam of via onderstaande QR code. Met dank voor uw bijdrage, MOWA (Missie- en Ontwikkelingswerk Amstelland).

Tikkie Adventsactie 2022

MOWA
Missie- en ontwikkelingssamenwerking Amstelland

Adventsactie 2022 Pakistan
Adventsactie 2022 Pakistan
Adventsactie 2022 Pakistan
Adventsactie 2022 Pakistan
Adventsactie 2022 Pakistan

Adventsactie 2022 Pakistan
Adventsactie 2022 Pakistan
Adventsactie 2022 Pakistan
Adventsactie 2022 Pakistan
Adventsactie 2022 Pakistan
Adventsactie 2022 Pakistan
Adventsactie 2022 Pakistan
Adventsactie 2022 Pakistan
Adventsactie 2022 Pakistan
Adventsactie 2022 Pakistan
Adventsactie 2022 Pakistan
Adventsactie 2022 Pakistan

Oekraïense Film Where are you Adam?

Where are you Adam?

Op meerdere prachtige locaties in Utrecht, Rotterdam, Amsterdam, Venlo, Delft, Hoofdorp, Roermond, Sittard, Dokkum, Goes, Oostburg, Heiloo gaat in november en december de unieke Oekraïense film: Where are you Adam? (over de monnikenrepubliek Mount Athos, Griekenland) vertoond worden.

Deze documentaire geeft een inkijkje in het leven van monniken op het Griekse schiereiland Athos.
We hebben hier te maken met een uitzonderlijke, visuele rijke en unieke, prachtige, beschouwende documentaire – eerbiedwaardige waarneming van de wereld waar de tijd niet door de klok wordt beheerst.
We zien hier gelovige mensen, ze gaan helemaal op in hun werk en gebed, beproevingen en diverse moeilijkheden en pijn. De bilden in de film raken je in jouw ziel door de inzet van de monniken.
Dit alles gaat in een ritme omgeven door een prachtige natuur om ons heen.

Deze film is gestart in Augustus in diverse bioscopen in Nederland, zoals de Balie in Amsterdam. Filmhuis Den Haag, en vele anderen.
Op dit moment zijn er nu nog stoelen over voor vertoningen omgeving en we verzoeken u om door publicatie deze stoelen te vullen.

Amsterdam

4 December, 16:00 Amsterdam, Zuiderkerk Amsterdam
€ 10 AAN DE ZAAL (contant), MET INLEIDING VAN DE MAKER
Aanmelden: via de email: katianovikova@live.nl

provincie Utrecht


26 November, 20:00 Utrecht, Gerardus Majella Parochie
MET INLEIDING VAN DE MAKER
€ 10 contant, aanmelden via: info@gerardusmajella.nl
27 November, 12:30 Utrecht, Huis voor de Ziel Nicolaikerk
MET INLEIDING VAN DE MAKER
€ 10 contant, opbrengst voor Oekraïne
28 November, 20:00 Vleuten
Torenpleinkerk, MET INLEIDING VAN DE MAKER
Aanmelden: bramvanderperk@casema.nl
3 december Utrecht, Geertekerk
MET INLEIDING VAN DE MAKER
Kaartjes € 10 voorverkoop via www.ticketkantoor.nl/shop/adamm
15 December Utrecht, 20:00, Verhaalhuis Utrecht
Tickets online via Filmvoorstelling, do. 15 december | Verhalenhuis Utrecht

WAT DE TOEKOMST BRENGEN MOGE

zondag 13 november 2022
33ste zondag door het jaar – C
Maleachi 3:19-20a,
2 Thessaloniki 3:7-12 en
Lucas 21:5-19

Wat de toekomst brengen moge

Er is een groot verschil tussen de maand november en de maand december. November is een doodse maand. Het begint al op twee november met Allerzielen. Een donkere maand, met zijn herfststormen, vallende bladeren, mist en miezerige regen. De maand december is de feestmaand. Dan gaat het niet meer over de dood, maar dan zijn we in verwachting van nieuw leven. In de maanden november en december komen dood en leven elkaar tegen. Dan spreekt de decembermaand over de oude tronk van Jesse, waar weer een nieuwe scheut tevoorschijn komt.

Toch zijn de lezingen van deze maand november heel ingrijpend. Dan gaat het over rampen, oorlog, watersnood en de totale verwoesting van de wereld. En volgende week zondag, de laatste keer dat wij uit het evangelie van Lucas lezen (vanaf december) komen de lezingen uit het Mattheüs-evangelie. Volgende week zondag horen we op het feest van Christus Koning hoe Lucas ons tot onder het kruis brengt. Jezus eindigt dan met zijn laatste woorden: ‘Het is volbracht’. Op de laatste zondag van november gaat het dus over Christus Koning, de eerste zondag van december gaat het over de komst van een nieuw Koningskind. ‘Zie de maagd wordt zwanger en zal een Kind baren. En Hij zal genoemd worden Goddelijke held, vredesvorst, Immanuel, God-met-ons’.

Maar zo ver is het nog niet. Nee, vandaag zijn het geen prettige lezingen. De profeet Maleachi profeteert: ‘Zie de dag gaat komen, de dag die als een oven brandt’. En Lucas voorspelt: ‘Er zal strijd zijn van volk tegenover volk en van Koninkrijk tegenover Koninkrijk’. Er zullen hevige oorlogen en aardbevingen zijn en de pest, nu hier, dan daar. Schrikwekkende dingen en aan de hemel geweldige tekenen. Eigenlijk is er niets nieuws onder de zon. Er zijn ook in onze dagen mensen die voorspellen dat ’t einde van de wereld in aantocht is. Sommigen horen God al met zijn sleutels rammelen. God die op het punt staat bij ons binnen te vallen: ‘Op­schieten, dames en heren, het is de hoogste tijd, het is bijna sluitingstijd.’

Misschien heeft u ooit de fantastische kleurenfilm: ‘De laatste dagen van onze planeet’ gezien. Dat is de grootste natuurramp ooit verfilmd! Het is een heel spannende film. Je moest toentertijd dan wel minstens 18 jaar om de film te zien. In deze film werd ondergang van de wereld gepresenteerd als ontspanning. Even heerlijk genieten en uitrusten na een drukke werkdag. Even je dagelijkse zorgen vergeten door te kijken naar de film ‘De laatste dagen van onze planeet’. Even op adem komen bij elementen die brandend ver­gaan, met een maan die doordrenkt is van bloed. Een schitterende film: nu eens geen inbraken of moord­partijen, waarbij er maar een stuk of tien mensen worden gewurgd of doodgeschoten, want daar is de aardigheid langzamerhand wel ‘n beetje van af. Eindelijk kunnen we kijken naar de climax van alle oorlogs- en vechtfilms: de ondergang van álle mensen, van heel de wereld!

Dat is de film waar veel mensen jarenlang op gewacht hebben! ‘De laatste dagen van onze planeet’. Wat moet het heerlijk zijn om alle sterren uit hun banen te zien glijden. Het moet een genot zijn de aarde te zien beven in haar laatste stuiptrekkingen. Het moet kostelijk zijn om ‘n enorme vloedgolf in één beweging alle huizen te zien opslokken als kinderspeelgoed. Daar hebben we best een paar tientjes voor over! Noach kon indertijd niet naar buiten kijken, toen hij in de ark zat. God zelf had de deur achter hem dichtgeslagen, alsof Hij zeggen: Noach, hier heb jij niets mee te maken! Maar waarom kunnen mensen genieten van zo’n film? Ik denk dat dat komt, omdat wij bij zo’n film slechts toeschouwer zijn. We zitten dan rustig in een fluwelen stoel naar ‘het einde van de wereld te kijken. Dat is toch wat anders dan die ondergang zelf meemaken. Na een film gaan we weer naar huis, en na een paar uur flink griezelen, kruipen we thuis diep weg onder onze dekbedden.

Het gevaar is groot dat wij vandaag tegen de beide lezingen aankijken als tegen een filmdoek, als een gebeurtenis die zich buiten ons om voltrekt. Want, denk je dan, die film gaat niet over mij, maar over mijn buurman of buurvrouw. De lezingen vertellen over mensen die op een veilige afstand afwachten wat er te gebeuren staat. Jezus wachtte in zijn leven niet zomaar af: ‘Vastberaden ging Hij op weg naar Jeruzalem, hoewel Hij wist wat Hem daar te wachten stond!’ Jezus heeft aan den lijve ervaren wat Lucas zegt: ‘Ze zullen je overleveren aan de synagoge en gevangenzetten. Maar wat er ook met ons gebeurt, ‘Het zal voor ons ook uitlopen op het geven van getuigenis’. Want wat verwachten wij van de toekomst. Maar tenslotte wachten we allemaal op een einde. Mogen wij dan niets méér verwachten? Mogen wij alleen maar bidden dat alles goed komt met ons en de wereld? Durven wij nog woorden te zoeken voor onze diepste verlangens? Profeten zoeken naar een uitweg vanuit hemel en aarde.

En profeten zijn geen pessimisten, ook geen mooipraters. Ze wijzen op wat verkeerd is met ons en de wereld, maar ze wijzen ons ook hoopvolle wegen. Komt er weer een rijd, waarin de Oekraïense koe en de Russische beer vrede met elkaar zullen sluiten? De wereld zal toch worden gered en veilig zijn? Pessimisten hebben geen uitzicht, willen ook geen uitweg meer zien. Want sommigen besterven het van schrik, omdat geen steen in de wereld op de andere zal blijven liggen. Lucas zegt ons vanmorgen: ‘door standvastig te zijn, kun je dit alles overwinnen’. Het gaat erom dat we kiezen en getuigenis afleggen. Raak niet afgestompt, ga je niet te buiten aan uitspattingen en laat je niet meesleuren in dit leven. Durf toch te leven met verwachtingen en dromen: en werk daaraan!
Dan zal God ons thuisbrengen – een eeuwenoude droom van mensen: ‘Wij zullen zingen, lachen, gelukkig zijn. Dan zegt de wereld: hun God doet wonderen, ja Gij doet wonderen, God in ons midden, Gij onze vreugde’. Maar dromen komen nooit regelrecht vanuit de lucht vallen. We moet er mee aan de slag blijven gaan. Zoals de ondergang van de wereld ook niet ‘zomaar’ uit de lucht komt vallen. Zoals ook liefde, vriendschap, trouw en gebor­genheid niet ‘zomaar’ uit de lucht zal komen vallen.

De wereld is vaak bang, zo bang, dat de vredesengel zijn boodschap aan Maria begint met: ‘Vreest niet, Maria’. En dat zegt de engel ook tegen Jozef. De film over de ondergang van de wereld zal dat nooit zeggen. Hoe meer je bibbert en griezelt, des te beter het is. Jezus is in onze eigen angsten gaan staan. De film over de ‘ondergang van de wereld adverteert met: ‘Komt dat zien!’ De engelen zeggen tegen Marie en Jozef: vrees niet, wees niet bang, want jullie droom komt uit’. Deze droom komt uit de handen van de Allerhoogste. En wie dit begrijpt, is zelfs niet bang voor de ondergang van onze planeet, want hij en zij weten dat alles niet in onze handen, maar in de handen van God ligt. Niet van ons, maar van Hem is de toekomst, ook onze toekomst.

Ambro Bakker s.m.a.
Deken van Amsterdam
Zrs. van Amersfoort
en de Goede Herderkerk Amsterdam

EEN DOORDRINGEND GEBED

zondag 23 oktober 2022
30-ste zondag door het jaar – C
Jezus Sirach 35:12-14.16-18,
2 Timoteüs 4:6-8+16-18 en
Lucas 18:9-14

Vandaag een schilderachtig tafereeltje, in de Evangelielezing. Het gaat over twee mannen, waarbij de ene man heel nadrukkelijk aanwezig is, terwijl de andere man heel bescheiden is en op de achtergrond blijft. Lukas portretteert ze alle twee heel raak met een enkele penseelstreek. Beiden zijn in de tempel aan het bidden. De een staat vooraan, hij is een Farizeeër, en staat altijd in de eerste rij. De ander is een Tollenaar en hij zit op het laatste bankje. Ze zijn beiden aan het bidden, maar verschillen in hun gebedshouding!

Lees verder “EEN DOORDRINGEND GEBED”

DOOR DE NAUWE DEUR

zondag 21 augustus 2022
21-ste zondag door het jaar – C
Jesaia 66:18-2, Hebreeën 12:5-7+11-13 en
Lucas 13:22-30

Door de nauwe deur

In het evangelie van vandaag staat de tekst: ‘Iemand vroeg aan Jezus: Heer zijn er weinigen die gered worden? Jezus geeft als antwoord: ‘Spant u tot het uiterste in om door de nauwe deur binnen te komen’ (Lc 13:24) Nu moet u niet denken dat die nauwe deur alleen in de Bijbel voorkomt. Ook in ons leven zijn er heel veel smalle deuren die alleen een minimale functie hebben. Denk maar eens aan de wegversmallingen in het verkeer. Of die poortjes die in grote winkels gaan rinkelen als je niet betaalt voor je boodschappen. Of het is die moeilijke periode in je leven waar je dan blijkbaar ‘ergens doorheen moet’. Zo drukken wij dat uit.

Nee, vele nauwe deuren zijn er genoeg als je je eigen ogen, je oren en je andere zintuigen open hebt. Maar waarom moet dat nou? Waarom kunnen wij niet allemaal vrij over een brede weg gaan? Waarom moeten wij vaak door allerlei versmallingen en inperkingen in ons dagelijks leven van die smalle wegen gaan? Jezus zelf geeft aan dat je slechts via smalle wegen naar God toe kunt gaan. In Matteüs 7:13-14 staat: ‘Gaat in door de enge poort, want wijd is de poort en breed de weg, die tot verderf leidt; velen zijn er die daardoor ingaan; want eng is de poort, en smal de weg, die ten leven leidt, en weinigen zijn er, die hem vinden.’

Lees verder “DOOR DE NAUWE DEUR”

VECHTEN TEGEN DE BIERKAAI

zondag 31 juli 2022
18de zondag door het jaar – C
Prediker 1:2+2:21-23,
Kolossensen 3:1-5+9-11 en
Lucas 12:13-21
Ambro Bakker s.m.a.

Vechten tegen de bierkaai

Als je iets in je leven wilt bereiken, en het lukt je maar niet, dan heb je het gevoel dat je vecht tegen de bierkaai. Weet u waar die uitdrukking vandaan komt? Het stamt uit de tijd dat het bier met menskracht uit het ruim van het schip gehaald moest worden. De biersjouwers, die de hele dag met de zwarte vaten sjouwden, waren beresterk. Bovendien snoepten ze nogal eens van de inhoud. Het is daarom slecht vechten met dronken biersjouwers, dat is vechten tegen de bierkaai. Nee, dan maar beter een straatje omgaan!

Lees verder “VECHTEN TEGEN DE BIERKAAI”

BROOD UIT DE HEMEL

zondag 19 juni 2022
Sacramentsdag – C
Genesis 14:18-20,
R1 Korintiërs 11:23-26 en
Lucas 9:11b-17

Sacramentsprocessie

Vandaag overwegen wij dankbaar wat ons leven te danken heeft aan de gave van het heilige Brood. Brood dat staat voor leven. Bij brood hoort drank, kleding en een huis, de eerste levensbehoeften van de mens (Jezus Sirach 29:21). Miljoenen mensen werken hiervoor en leven ervan. Vaak lijkt dit het enige waarvoor wij leven: brood en spelen. ‘In het zweet zul je werken voor je brood’ (Gen. 3:19). Brood is meer dan een vrucht, die je zomaar van de boom plukt. Het is niet alleen de een gave van een samenspel van zon en aarde, het is ook de vrucht van onze menselijke arbeid. Alleen aan uitverkorenen valt brood ten deel, dat niet door mensen gebakken is.

Toen de hongerige Israëlieten het manna vonden in de woestijn, legde Mozes hen uit: ‘Dit is het brood dat Jahwe u te eten geeft’ (Ex. 16:11-16). De psalmist zingt daarom: ‘Hij liet het manna als spijs op hen neer regenen, hemelkoren was het wat hij hun gaf: ‘brood voor de engelen kreeg iedereen te eten. Hij zond hen voedsel toe – tot verzadiging’ (Ps. 78:24-25) En Mozes zal later zeggen: ‘Hij heeft u honger laten lijden, maar u ook het manna te eten gegeven dat gij noch uw vaderen ooit hadden gezien. Hij wilde u daardoor laten beseffen dat de mens niet leeft van brood alleen, maar van alles wat uit de mond van Jahwe komt’ (Deut.8:3).

Lees verder “BROOD UIT DE HEMEL”

Paul Koopman 12½ jaar diaken

Het is 12½ jaar geleden dat Paul Koopman tot diaken werd gewijd. En dat willen we niet zomaar voorbij laten gaan. Dat wordt gevierd op zondag 22 mei in de Titus Brandsmakerk. 

Na afloop van de viering wordt Paul onder het genot van koffie/thee, een hapje en een drankje in het zonnetje gezet. En bij een feestje horen gewoonlijk ook cadeautjes; de wens van Paul is om met zo veel mogelijk parochianen zijn diakenfeest te mogen vieren – dus zegt het voort en komt allen! Laten we zorgen voor een stampvolle kerk op 22 mei, een mooier geschenk zal Paul zich niet kunnen wensen. 

Wilt u toch iets geven, dan wordt een gift aan het project van Martin Schneeberger voor de vluchtelingen op Lesbos zeer op prijs gesteld.
Er staat dan een collectebus waarin u uw gift kunt deponeren. Mocht u liever een bedrag overmaken, dan kan dat op het betreffende IBAN-nummer
NL72 RABO 0382 3326 01 onder vermelding van ‘feest Paul Koopman’. 

Meer lezen over het werk van Martin Schneeberger: klik hier.

OMDAT HIJ DIE STEM HERKENDE

zaterdag 16 april 2022
Paaswake
Gen. 1:1:31+2:1-2 en Ex. 14:15-31+15:1,
Jes. 55:1-11 en Rom. 6:3-11 en
Lucas 24: 1-12

Verrrijzenis

Beste parochianen,

‘De boodschap van Pasen en de boodschap van vrede liggen dicht bij elkaar. Dit jaar lijkt de vredesboodschap van Pasen verder weg dan ooit. De verschrikkelijke gebeurtenissen in Oekraïne herinneren ons eraan dat lijden en sterven altijd nabij zijn in het leven van mensen. De hoop die wij als christenen mogen putten uit de Paasboodschap van wederopstanding en nieuw leven biedt ons een zeker houvast. Maar ik denk dat het velen van u vergaat zoals het mij vergaat: het lijden dringt zich op, het vlammetje van de hoop flakkert, maar flets in deze tijd.

Oekraïne voelt dichtbij voor ons. Het is hartverwarmend om te zien hoeveel steun Oekraïners krijgen in heel Europa en de rest van de wereld, zeker ook heel bijzonder in Nederland. Mensen stellen hun huis open, en ik weet zeker dat waar mogelijk de Oekraïners met open armen in veel kloosters worden ontvangen. Die boodschap van gastvrijheid, mededogen en solidariteit is óók de boodschap van Pasen. En zij vormt het hart van ons geloof en onze naastenliefde als christen. Gelukkig weten wij vanuit ons werk bij Mensen met een Missie dat die boodschap zich over de hele wereld uitstrekt. Op talloze plekken waar wij werken krijgt de vredesboodschap van Pasen concreet gestalte in hoe onze partners zich inzetten voor de mensen in hun omgeving die dit het meest nodig hebben’.

(Rick van der Woud, directeur Mensen met een Missie)

Lees verder “OMDAT HIJ DIE STEM HERKENDE”