HERDERS MET EEN HART

zondag 18 juli 2021
16e zondag door het jaar – B
Jeremia 23:1-6, Efeziërs 2:13-18 en
Marcus 6:30-34

schapen zonder herder

Parochianen, de meeste Bijbeltek­sten zijn ontstaan in een boeren­gemeenschap, die veel verschilt van ons eigen manier van leven. Want wat moet je met een verhaal over een herder met zijn schapen in een geïndustrialiseerde we­reld, tus­sen al die gebouwen die steeds hoger en groter worden en wat denkt u van al die massale fa­brieken en talloze kantoren? Na­tuurlijk kennen we ook in ons land wel herders. Er schijnen er nog een paar te zijn op de Drentse hei.

In onze wereld hebben wij het herderschap geromantiseerd tot een lieflijk tafereel. Als wij in onze maatschappij het hebben over herders, dan zingen we over her­dertjes die lagen bij nachte, zij lagen bij nacht in het veld, zij hiel­den vol trouwe de wachte, zij hadden hun schaapjes geteld. Maar dit beeld dat we van ‘de herdertjes’ hebben, verschilt van de Bijbelse herders. De herders in Jezus’ tijd waren helemaal niet van die romantische mensen. Ze vormden in de samenleving eigenlijk het uitschot. Als je helemaal niets meer kon, dan kun je altijd nog herder worden. Zo hadden herders zelfs geen stem­recht. Maar hoe dan ook, elke kudde heeft een herder nodig die de boel bij elkaar houdt, die malse plekjes weet te vinden en je daar heen leidt zonder gevaar.

Lees “HERDERS MET EEN HART” verder

GEZONDEN ALS LAMMEREN TUSSEN DE WOLVEN

zondag 11 juli 2021
15e zondag door het jaar – B
Amos 7:12-15, Efeziërs 1:3-14 en
Marcus 6:7-13
Ambro Bakker s.m.a.

wolf

De lezingen van vandaag gaan over mensen die geroe­pen zijn om het Woord Gods te verkondigen over de hele wereld. Ik heb het vandaag dus over onze missio­narissen, die over heel de wereld getuigenis afleggen van het evangelie. En ze spreken niet alleen mooie woorden, maar vooral in concrete daden. Veel missio­narissen die niet alleen het woord Gods verkondigen, maar zich vooral ook inzetten voor een betere levens­standaard.

Lees “GEZONDEN ALS LAMMEREN TUSSEN DE WOLVEN” verder

TALITA KOEMI – MEISJE, STA OP

zondag 27 juni 2021
13e zondag door het jaar – B
Wijsheid 1:13-15+2:23-24,
2 Korintiërs 8:7-9+13-15 en
Marcus.5:21-43

Talita Koemi

Parochianen, een aangrijpend verhaal in dit weekend.
De overste van een synagoge komt verdrietig naar Je­zus toe. Zijn dochter van twaalf kan elk moment doodgaan. Vader Jaïrus is naar Jezus gekomen om Hem te smeken dat hij zijn dochter de handen op zal leggen, opdat zij genezen wordt en mag blijven leven. Maar hij is niet eens uitgesproken of krijgt al het bericht dat zijn dochtertje intussen al is overleden. En je ziet het al voor je: een meisje van twaalf, opge­groeid als zuigeling, peuter, kleuter en klein kind. Met twaalf jaar is zij lichamelijk al volwassen.

Lees “TALITA KOEMI – MEISJE, STA OP” verder

HET RIJK GODS LIJKT OP EEN MOSTERDZAADJE

zondag 13 juni 2021
11e zondag door het jaar – B
Ezechiël 17:22-24, 2 Korintiërs 5:6-10 en
Marcus 4:26-34
Ambro Bakker s.m.a.

mosterdzaadjes

Vandaag gaat het over het woord ‘Zaad’. Zaad, het blijft iets wonderlijks! Wat zit er in zaad eigenlijk een eindeloze kiem­kracht! En wat gaat er veel zaad verlo­ren! En de vraag is: is ‘t zaad wel goed dat je gezaaid hebt. Heb je gezaaid in goede grond, heb je op tijd gezaaid, is het niet te droog of te nat? Wie zaait moet maar afwachten of het zaad op­komt. Soms mislukt de oogst, en dan kom je als boer of boerin op zwart zaad te zitten! Natuurlijk kunnen we goede voorwaarden scheppen, maar hoe dan ook, op een gegeven moment moet je de groei toch uit handen geven. Want het zaad kiemt, terwijl de boer slaapt!

Lees “HET RIJK GODS LIJKT OP EEN MOSTERDZAADJE” verder

DIT IS MIJN LICHAAM, DIT IS MIJN BLOED

zondag 6 juni 2021
Sacramentsdag
Exodus 24:3a-8, Hebreeën 9:11-15 en
Marcus 14:12-16+22-26
Ambro Bakker s.m.a.

Sacramentsdag 2021

Vandaag, op Sacraments­dag, gaat het over de woorden: ‘Dit is mijn lichaam, dit is mijn bloed’. Lichaam en bloed spreken een eigen taal. De taal van het lichaam is warm en dichtbij. Het lichaam werkt vooral op de zinnen. De taal van het bloed is meer ver­borgen. Ze werkt meer op het gemoed. Een mooie dans verblijdt ons hart. Een warme kus kan ons vervoeren. De liefde spreekt de taal van lichaam en bloed. Het is de taal die weet dat ze verder gaat dan duizend woorden. Het is de meest indringende taal die er bestaat tussen mensen.

Lees “DIT IS MIJN LICHAAM, DIT IS MIJN BLOED” verder

EEN GOD IN DRIE PERSONEN

zondag 30 mei 2021
Heilige Drie-eenheid – B
Deuteronomium 4:32-34+39-40,
Romeinen 8:14-17 en
Matteüs 28:16-20
Ambro Bakker s.m.a.

H. Drie-eenheid

Waar gaat het vandaag over? In de naam van de Vader, de Zoon en de heilige Geest – daarover gaat het vandaag heel uitdrukkelijk, over die ene God en die drie personen, over de Drie-eenheid of Drievuldigheid, zoals deze zondag wordt genoemd.

De Drie-eenheid is een geheim van ons geloof, een mysterie, waarover je eigenlijk zou moeten zwijgen in alle talen. Natuurlijk is het niet zo bedoeld als een raadsel om op te lossen, maar als een openbaring om van te leven. Geen kwestie van tellen is het, maar van beleven zoals in het Nieuwe Testament. Vader, Zoon en Geest voorkomen als namen van God, zonder dat er van Drie-eenheid sprake is. Elk jaar moet ik weer denken aan een verhaal, dat broeder Paternus op de lagere school ons vertelde over de heilige Augustinus. Een groot theoloog die zich suf praktiseerde over hoe en wat van de Drie-ene God.

Lees “EEN GOD IN DRIE PERSONEN” verder

IK BEN DE WARE WIJNSTOK

zondag 2 mei 2021
5de zondag van Pasen – B
Handelingen 9:26-31,
1 Johannes 3:18-24 en
Johannes 15:1-8
Ambro Bakker s.m.a.

Ik ben de ware wijnstok

De wijngaardenier, de wijn­stok, ranken, vruchten dragen. Het zijn beelden waarmee we in ons dagelijks leven niet zo vertrouwd zijn. Hoe anders was dat ten tijde van Jezus, waarin de mensen woonden te midden van talloze wijngaar­den. Sterker nog: voor de Jo­den is dit het beeld van vruchtbaarheid en staat sym­bool voor het beloofde land. Maar ook van Gods zorg voor het volk en zijn teleurstel­lingen over zijn volk. Kortom: de wijnstok hing niet voor niets boven de ingang van de tempel van Jeruzalem!

Trouwens, in vele warme landen bloeit de wijnstok welig en de vruchten schenken een krachtige, aangename en – bij overdadig gebruik – benevelde drank. De wijnstok was daarom in het oude oosten een sprekend beeld van welvaart en rijkdom. In het Tweestromenland was de wingerd zelfs identiek met ‘levenskruid’. De wijngaard en de aanplant waren Bijbelse beelden voor het uitverkoren volk. Ze schrijft de profeet Jesaja: ‘Ja, de wijngaard van Jahwe der hemelse machten is Israëls huis, zijn bevoorrechte planten zijn de mensen van Juda (5:7).

In het evangelie van vandaag wordt dit beeld verder uitgewerkt om de verbondenheid uit te drukken die er dient te bestaan tussen God, Jezus Christus en zijn leerlingen. Jezus is de ware wijnstok, de leerlingen zijn de ranken en God is de zorgzame wijngaardenier. Los van de wijnstok hebben de wijnranken geen enkele waarde, ze verdorren en hebben geen toekomst. En als dit beeld in Jezus doortrekt, komen we al snel tot de conclusie: los van Christus verdorren we en hebben we geen toekomst. Christenen, die niet leven van hun verbondenheid met de verrezen Heer, zijn aan het verdorren. We hebben dan geen voeling met de bron van hun leven. Met andere woorden: als je in je leven niet verbonden met Jezus Christus, zullen we niets van zijn Blijde Boodschap begrijpen en beleven, laat staan uitdragen naar anderen.

Jezus zelf gebruikt de messiaanse symboliek ten volle in de gelijkenis van de wijngaard. Een landeigenaar legde die aan, verpachtte hem aan wijnbouwers, zond dienaren om de opbrengst te halen: de dienaren werden vermoord of mishandeld. Tenslotte zond hij zijn zoon, maar de wijnbouwers zeiden: ‘dat is de erfgenaam: laten we hem om het leven brengen en ons zijn erfenis toe-eigenen. Ze grepen hem vast, wierpen hem de wijngaard uit en doodden hem (Matteüs 21:33-41). En Jezus past de symboliek op zichzelf toe, wanneer Hij in zijn tweede afscheidsrede zegt: ‘Ik ben de ware wijnstok en mijn Vader is de wijnbouwer, Elke rank aan Mij die geen vrucht draagt, snijdt Hij af en elke rank die wel vrucht draagt zuivert Hij, opdat zij meer vrucht dragen: Blijf in Mij, dan blijf Ik in u. Zoals de rank geen vrucht kan dragen uit zichzelf, maar alleen als zij aan de wijnstok blijft, zo gij evenmin, als hij niet blijft in Mij. Ik ben de wijnstok, gij zijt de ranken. Wie in Mij blijft, terwijl ik blijf in hem, die draagt veel vrucht, want los van Mij kunt ge niets (Johannes 15:1-5). Jezus als de wijnstok.

Ik weet niet of u ooit een wijnstok, die maar liefst 200 kilo druiven kan opleveren, goed hebt bekeken. Bij een andere struik zijn de takken duidelijk van de stam te onderscheiden en precies af te snijden. Bij een wijnstok niet: daar lopen de vezels van de stam over in de ranken. Stam en ranken zijn niet te onderscheiden: je kunt niet zeggen waar de stam ophoudt en waar de ranken beginnen. Zo onafscheidelijk wil Jezus met ons verbonden zijn.

Het kernwoord van de parabel is ook het woord blijven. Het komt vandaag acht keer in het evangelie voor. Blijf in Mij! Als korte hamerslagen worden die woorden in onze geest gehamerd: blijf in Mij! Dat is de voorwaarde om vruchten te kunnen dragen, want los van de Verrezen Heer kunnen wij niets, dan zijn we als dor hout dat nergens meer voor deugt dan om te worden weggeworpen. Dat blijven in Jezus gaat bovendien niet zozeer van ons uit, het is veel meer: je laten dragen door Hem. In Jezus blijven betekent ook dat je je openstelt voor elkaar.

Het evangelie zegt ons je bent pas goed in elkaar verankerd, als je verankerd bent in de ware wijnstok, Jezus Christus. Zitten we zó los aan de stam, dat wij gemakkelijk zijn af te breken? Of zijn we zo met onze stam, onze wortels, Jezus Christus en zijn evangelie verbonden, dat we niet van God te scheiden zijn, ook niet om momenten waarop het evangelie ons wat minder gemakkelijk uitkomt. Verbonden blijven met onze evan­gelische wortels, dat is de opdracht waar we voor staan. Het ligt voor de hand, dat het beeld van de wijnstok de kerkvaders en kerkleraren voortdurend heeft beziggehouden. De geloofsgemeenschap zelf is bij hen de wijnstok, die zich vertakt over alle landen en zijn ranken strekken zich uit tot de zee.

Dit weekend en de volgende twee weekeinden horen wij gedeeltes uit de afscheidsrede van Jezus. Volgende week staan vriendschap en liefde centraal. Vandaag hoorden we waar de wortels liggen van elke vriendschap en elke liefde. Die vind je in de ware wijn­stok, met wie wij verbonden mogen blijven: om honderdvoudig vruchten voort te bren­gen.

Ambro Bakker s.m.a.
Deken van Amsterdam
St. Augustinus en Noorddamcentrum

EEN VAN HART EN EEN VAN ZIEL

zondag 11 april 2021
Tweede zondag van Pasen – B;
Zondag van de Goddelijke Barmhartigheid
Handelingen 4:32-35, 1 Johannes 5:1-6 en
Johannes 20:19-31
Ambro Bakker s.m.a.

vloeiende muziek

De zondag na Pasen is de achtste dag en vormt de afsluiting van de paasweek. De luiken gaan dicht. Daarom heet deze zondag Beloken Pasen. Paus Johannes Paulus II heeft deze zondag uitgeroepen tot zondag van de Goddelijke Barmhartigheid, Je­zus is immers verrezen om Gods barmhartigheid te tonen. Als christenen volharden wij in het geloof in de vergeving van de zonden, de verrijzenis van het lichaam en het eeuwig leven. Van gesloten deuren vol angst naar geopende deuren van Gods liefde naar de wereld.

Lees “EEN VAN HART EN EEN VAN ZIEL” verder

LEVEN IS TOCH OVERWINNEN

zondag 4 april 2021
Hoogfeest van Pasen – B
Handelingen 10:34a+35-43,
Kolossenzen 3:1-4 en
Johannes 20:1-9
Ambro Bakker s.m.a.

Paasmorgen

De liturgische kalender laat ons vandaag de keuze tussen twee verschillende Paas­evangelies, en wel die van Johannes en die van Marcus. Ze vertellen beiden het verrijzenisverhaal maar doen dat op hun eigen manier.

De meer toegankelijke tekst van het Jo­hannes heeft mijn voorkeur. Dit evan­gelie eindigt met een ‘happy End’. De tekst van Marcus eindigt met het weg­vluchten van de vrouwen die naar het graf gekomen waren. Ze trekken weg omdat ze bang zijn. Dat einde was zo onbevredigend, dat er pas later aan het einde van Marcus nog een stukje werd toegevoegd! Maar nogmaals: boeiend, maar ingewikkeld om het Paasevangelie van Marcus te nemen, maar zoals de meesten, kies ik vandaag ook maar voor het Paasevangelie van Johannes.

Lees “LEVEN IS TOCH OVERWINNEN” verder

DE HEER IS WAARLIJK VERREZEN

3 en 4 april 2021 
Paaswake en Pasen
Genesis 1:1-2:2, Jesaja 55: 1-11 en 
Marcus 16: 1-7

Doornenkroon met nagelen

Eergisteren, op Witte Donderdagavond werd voor de elfde keer ‘The Passion’ uitgezonden. Vanwege de coronamaatregelen werd vorig jaar The Passion uitgezonden vanuit het Mediapark in Hilversum. Dit jaar kwam de uitzending van The Passion vanuit de Munsterkerk in Roermond. In de laatste 10 jaar zijn er miljoenen en miljoenen mensen die met ingehouden adem het Lijdensverhaal van Jezus Christus volgen.

Lees “DE HEER IS WAARLIJK VERREZEN” verder