Spring naar inhoud

goedkoop gelukkig zijn!
Als je gelukkig wil zijn,
moet je er een prijs voor betalen!
De prijs die een mens moet betalen
voor zijn geluk,
is de gave van zichzelf,
niets meer en niets minder!
De gave van zichzelf mag niet gebeuren
als offer, als plicht,
niet uit fanatisme of prestatiedrang,
maar spontaan en ontspannen,
uit liefde.
Het geluk is de schaduw van de liefde

Een mensenkind dat het levenslicht ziet. Hoe klein, hoe weerloos, je raakt er niet over uitgepraat. Of......je wordt er juist stil van, omdat het mysterie van leven zich ontvouwt in een kind dat pasgeboren is. De evangelist Lucas laat zien hoe alles in de hemel en op aarde samenkomt in de geboorte van het kind van Bethlehem. Gods geschiedenis met de mensen krijgt gezicht in een kwetsbaar klein kind, ‘een kind ons geboren’, Immanuel, God met ons.

God zegt zich uit in het intiemste geheim van het leven om ons nabij te zijn. Wij mensen redden het echt niet alleen, wij kunnen niet zelfverzekerd op eigen benen staan. In een wereld vol leed, pijn en verdriet, snakken wij mensen naar warmte, naar medemenselijkheid, waar wij aan elkaar voorbijgaan en elkaar in de steek laten. We zien uit naar vrede waar strijd en geweld woeden en haat het leven vergiftigt. En we zien uit naar solidariteit waar uitbuiting heerst en naar vrijheid waar mensen worden onderdrukt. Wij mensen hopen in onze nood op een Nieuwe Wereld, waar we worden behoed voor donkerte en duisternis......En dan is er een kind in de voerbak, in die nacht vol licht. Kunnen wij geloven dat met een pasgeboren kind de Nieuwe Wereld begint? Dat Hij de redder, de Messias is, waar zo lang naar is uitgekeken en op gewacht is?

Een nieuwe toekomst is geboren. De Nieuwe Tijd breekt aan voor jou, voor mij. De wereld draait niet meer dol en om zichzelf. Hemel en aarde zijn op elkaar aangewezen in licht, in liefde, in lofprijzen van God. Gods boodschap aan ons is dat er redding is. De boodschap van het kind van Bethlehem bereikt ons hart als goed nieuws. Het is het Licht van Kerstmis, waarin alles nieuw wordt, omdat God oplicht in mensen die horen, zien en daarna handelen. Mensen die diep in hun hart hopen en weten dat alles wat kapot maakt, verziekt en kleineert, niet in ons bestaan en in de Nieuwe Wereld thuishoort. Ja, mensen van goede wil, mogen volop leven, verbonden met God en met elkaar, opdat allen mensen worden in wie Zijn licht mag schijnen.

Kerstmis, het feest van vrede, vreugde en licht. Licht op zo veel wijzen. In onze ogen, in onze harten, in onze huizen, in onze omgang met medemensen, licht in alle uithoeken. Licht om elkaar toe te schijnen met geloof in het kind van Kerstmis, dat eens zal roepen: ‘Ik ben het licht van de wereld. Wie mij volgt, gaat zijn weg niet in duisternis, maar zal het ware levenslicht bezitten’ (Joh 8, 12).

Dat dit licht ook mag schijnen voor allen die het in deze donkere maanden zo moeilijk hebben. En dat wij juist in deze periode van het jaar mogen omzien naar zieken, ouderen en eenzamen.

Mede namens het locatiebestuur en de pastores A. Koot, M. Schneeberger en H. de Vilder sJ wens ik u een Zalig Kerstmis en bij het begin van 2017 een Gezegend Nieuwjaar.

pastor Phil Kint.

Afgelopen zondag is voor de eerste keer in de kerken van Nederland en Vlaanderen het vernieuwde Onze Vader gebeden. Ja, het valt niet mee om de tekst waarmee je van je jongste jeugd vertrouwd bent zo maar ineens anders te bidden. Je komt toch wel een beetje met je zelf in de knoop. Het overkomt ons allemaal. En misschien denk je wel waarom nou... of wil je wat je zo vertrouwd is en diep raakt niet anders uitspreken. Ik denk dat het inderdaad jaren en jaren zal duren voordat het vernieuwde Onze Vader helemaal ingang heeft gevonden. Toch moet ik ook bekennen, dat het een betere vertaling is van het Latijnse Pater Noster dan wij in het verleden uitspraken. Om verder te wennen en mogelijk de vernieuwde woorden ook bij de hand te houden nog even het vernieuwde Onze Vader volledig:

Onze Vader, die in de hemel zijt,
uw naam worde geheiligd,
uw rijk kome,
uw wil geschiede
op aarde zoals in de hemel.
Geef ons heden ons dagelijks brood
en vergeef ons onze schulden,
zoals ook wij vergeven
aan onze schuldenaren,
en breng ons niet in beproeving,
maar verlos ons van het kwade.

Bij het einde van het Jaar van Barmhartigheid op zondag 20 november is het misschien ook goed om de volgende zin in het vernieuwde Onze Vader in beschouwing te nemen: “En vergeef ons onze schulden, zoals ook wij vergeven aan onze schuldenaren”. In het magazine ‘Het Gebed van de Heer’ lezen we: “Jezus plaatst ons door deze woorden in het hart van de Barmhartigheid. In deze bede liggen twee bewegingen besloten, die elkaar aanvullen. Allereerst dienen wij bereid te zijn anderen te vergeven en dan mogen we een beroep doen op Gods vergeving. Jezus zegt het nog sterker: als jullie elkaar niet vergeven, zal de hemelse Vader jullie niet vergeven (Mt. 6, 15). Want zou het niet wat vreemd zijn dat wij God om vergeving vragen, terwijl we zelf niet bereid zijn om te vergeven! Jezus zegt ook dat we pas tot het altaar mogen naderen, nadat we ons verzoend hebben met de ander (Mt. 5, 32-34). Maar wanneer de vergeving van God helemaal zou afhangen van de mate waarin ik zelf kan vergeven, zou het er wel eens somber uit komen te zien. Daarom klinkt tegelijk in de bede door, dat wij aan God vragen ons te vergeven, zodat ook wij in staat zijn te vergeven.

Want een ander vergeven is niet altijd even gemakkelijk. Zeker niet als het gaat om iemand die ons diep gekwetst heeft. En hoe zouden we uit onszelf echte ‘vijanden’ kunnen vergeven, zoals Jezus vraagt (Mt. 5, 44) en wat zo kenmerkend is voor het christelijk geloof? Dat is alleen mogelijk door diep vanuit de vergeving van God te leven.”

Nee, een vernieuwd Onze Vader. We zullen er allemaal aan moeten wennen, maar vanaf zondag 27 november, de eerste zondag van de Advent, wordt in de liturgie van onze kerken in Vlaanderen en Nederland de nieuwe vertaling van het Onze Vader gebeden. Dat het ‘Gebed van de Heer’ ooit anders zou gaan luiden dan wij het in onze jongste jeugd hebben geleerd, zal menigeen toch wel verbazen. Maar het is er dan toch van gekomen. Eindelijk zullen de Vlamingen en de Nederlanders het Onze Vader met dezelfde woorden bidden. Om ook in oecumenisch verband een gelijkluidend Onze Vader te bidden, blijkt nog een brug te ver. Maar dat zal er van komen, mits wij als volgelingen van Jezus stug blijven volhouden het Onze Vader te bidden (in welke tekst dan ook) en onze inspanningen blijven afstemmen op Eenheid met onze broeders en zusters buiten de Catholica die ook het evangelie van Jezus belijden.

Maar waarom eigenlijk een nieuwe vertaling, als wij zo vertrouwd zijn met de woorden die ons in het verloop van ons leven echt dierbaar zijn geworden? In het magazine van de Nationale Raad voor Liturgie ‘Het gebed van de Heer’ lezen we op deze vraag het volgende antwoord: ‘Wanneer God zich openbaart, gebeurt dat noodzakelijk op een bepaalde plaats en tijd, met de taal van dat moment en die regio. Taal is constant in beweging en aan verandering onderhevig, zoals de mens zelf. Dit brengt de noodzaak met zich mee om zowel de heilige Schrift als de liturgische teksten van tijd tot tijd opnieuw te vertalen. Het Onze Vader is door Jezus oorspronkelijk in het Aramees gesproken. De oudst bekende tekst van het Gebed des Heren echter, die ook als enige door de Kerk als geïnspireerd wordt erkend, is de Griekse tekst’. En deze Griekse tekst van het Onze Vader, evenals de Latijnse, blijft ongewijzigd. Alleen in het Nederlands hebben we dus een vernieuwd Onze Vader. Het zal wennen zijn en ik denk dat het jaren en jaren zal duren, voordat de nieuwe tekst geheel en al is ingeburgerd. Toch geeft naar mijn opvatting en die van menig Latinist de vernieuwde tekst de ‘inhoud van het gebed’ preciezer weer.

En dan hier de vernieuwde tekst. En misschien zult u wel zeggen: ‘Nou, is dat nu alles’?

Onze Vader
die in de hemel zijt,
uw naam worde geheiligd,
uw rijk kome,
uw wil geschiede
op aarde zoals in de hemel.
Geef ons heden ons dagelijks brood
en vergeef ons onze schulden,
zoals ook wij vergeven aan onze schuldenaren,
en breng ons niet in beproeving,
maar verlos ons van het kwade.

Gods barmhartigheid transformeert het mensenhart en laat hem trouwe liefde ervaren die hem bekwaam maakt op zijn beurt barmhartig te zijn. Het is telkens opnieuw een wonder dat de goddelijke barmhartigheid zich in het leven van ieder van ons kan uitstorten door ons aan te sporen tot liefde voor de naaste en tot wat de traditie van de Kerk lichamelijke en geestelijke werken van barmhartigheid noemt.

Zij herinneren ons eraan dat ons geloof zich vertaalt in concrete en dagelijkse daden, bestemd om onze naaste lichamelijk en geestelijk te helpen en waarover wij geoordeeld zullen worden: hem voeden, bezoeken, troosten, onderrichten. Daarom is het mijn wens dat ’het christenvolk in het Jubeljaar zal nadenken over de lichamelijke en geestelijke werken van barmhartigheid. Het zal een manier zijn om ons geweten wakker te schudden dat dikwijls ingeslapen is ten overstaan van het drama van de armoede en om steeds dieper door te dringen tot de kern van het Evangelie, waar de armen bevoorrechte bestemmelingen van de Goddelijke barmhartigheid zijn.’

Paus Franciscus

Leven is mensen en dingen
Omhelzen en weer loslaten
om ze te laten groeien en bloeien
voor Gods aanschijn.

Leven is dankbaar zijn
voor het licht en de liefde
voor de warmte en de tederheid
in mensen en dingen zomaar gegeven.

Leven is alles laten zijn en zien
als een gave van God,
niets en niemand bezitten
en juichen om elke ster die uit de hemel valt!

God van Vrede

aangeraakt door Uw verhalen
weten wij ons verbonden met U en met elkaar

bewogen door het verhaal van Uw Zoon, Jezus Messias,
weten wij ons verbonden met Uw mensen die de weg kwijt zijn

geïnspireerd door Uw Geest
die het verlangen naar Vrede in ons aanblaast
gaan wij met al Uw mensen op weg.

Wees onze Reisgenoot
op die weg naar Vrede,
blijf ons verbinden.

Amen

Wees geloofd, mijn Heer
door al Uw schepselen
vooral door broeder zon,
die de dag brengt en ons beschijnt;
schoon is hij en stralend in grote luister:
van U, Allerhoogste, ons een gelijkenis.

Wees geloofd, mijn Heer,
door zuster maan en de sterren,
aan de hemel heeft U ze gezet,
klaar, kostbaar en mooi.

Wees geloofd, mijn Heer,
door broeder wind en de luchten
en wolken en heldere hemel
en ook door weer,
dat Gij Uw schepselen geeft.

Wees geloofd, mijn Heer
door zuster water,
zo nuttig en nederig
zo kostelijk en kuis.

Wees geloofd, mijn Heer,
door broeder vuur,
door wie U de nacht laat verlichten.
schoon is hij en vrolijk en krachtig en sterk.

Wees geloofd, mijn Heer,
door onze zuster, moeder aarde,
die ons draagt en voedt en ons
velerlei vruchten schenkt
en kleurige bloemen en gras.

Wees geloofd, mijn Heer,
door hen die om Uw liefdes wil vergeven,
die onzekerheid en verdriet verdragen.
Zalig zij die in vrede volharden.
Zij worden door U gekroond.

Wees geloofd, mijn Heer,
door onze zuster, de lijfelijke dood.
Zalig degenen die zij verzoend vindt
met Uw heiligste wil.
Hen kan de tweede dood niet deren.

Looft en prijst mijn Heer

(verschenen n.a.v. de landelijke inspiratiedag op 23 april; www.laudato-si.nl)

Wij lezen: Geïnspireerd door Jezus boodschap van heil voor allen, en bemoedigd door de boodschap van paus Franciscus in zijn encycliek Laudato Si willen wij ons inzetten voor de bescherming van de schepping en van het recht op waardig leven van de armsten.

Wij zijn geroepen instrumenten van God de Vader te worden, opdat onze planeet de planeet is waarvan Hij gedroomd heeft toen Hij haar schiep en beantwoordt aan zijn plan van vrede, schoonheid en volheid (LS, par 53)

De schoonheid van Gods schepping is voor ons een onuitputtelijke bron van dankbaarheid en verwondering. We willen ons uiterste best doen om ervoor te zorgen dat de generaties die na ons komen een wereld erven die niet is geplunderd en verwoest.

Wat voor wereld willen wij doorgeven aan hen die na ons komen, aan kinderen die nu opgroeien? (LS 159)

Wij beseffen dat er daarvoor wereldwijd een ingrijpende ommekeer plaats moet vinden van economische en politieke systemen. Samenspraak en samenwerking tussen ‘alle mensen van goede wil’ is nodig om een weg te vinden uit de huidige ecologische en sociale crisis.

Ik nodig dringend uit tot een nieuwe dialoog over de wijze waarop wij de toekomst van de planeet gestalte geven (LS 14)

Wij doen een beroep op politiek en bedrijfsleven om zich oprecht, moedig en met verantwoordelijkheidsgevoel in te zetten voor het milieu en het klimaat, die immers gemeenschappelijk goed zijn, van allen voor allen.

Een wereld van onderlinge afhankelijkheid betekent niet alleen maar begrijpen dat de schadelijke gevolgen van levensstijlen, productie en consumptieve allen treffen, maar vooral ervoor zorgen dat de oplossingen worden voorgesteld vanuit een wereldomvattend perspectief en niet alleen maar ter verdediging van de belangen van enkele landen (LS 164)

Wij roepen, kortom, op tot een ‘ecologische bekering’ van onszelf, kerk en maatschappij. Wij zullen onze hartstocht voor de schepping voeden, onze verbondenheid met anderen, vooral de meest kwetsbaren, versterken, en steeds blijven streven naar een wereld die beantwoordt Gods bedoelingen.

De hoop nodigt ons uit dat er altijd een uitweg is, dat wij altijd van koers kunnen veranderen, dat wij altijd iets kunnen doen om de problemen op te lossen. (LS 61).