Spring naar inhoud

Leven is mensen en dingen
Omhelzen en weer loslaten
om ze te laten groeien en bloeien
voor Gods aanschijn.

Leven is dankbaar zijn
voor het licht en de liefde
voor de warmte en de tederheid
in mensen en dingen zomaar gegeven.

Leven is alles laten zijn en zien
als een gave van God,
niets en niemand bezitten
en juichen om elke ster die uit de hemel valt!

Wat ik het moeilijkste kan geven,
moet ik eerst geven: vergiffenis.
Ik moet vergeven,
altijd weer opnieuw vergeven.
Als ik stop met vergeven
staat er onmiddellijk een muur.
En een muur is het begin van een gevangenis.
Iedere mens is een wereld op zich,
en leeft, voelt, denkt en reageert vanuit die eigen wereld,
waarvan de diepste kern me altijd vreemd blijft.
Daarom ontstaan tussen mensen,
bijna noodzakelijkerwijze,
contactstoornissen, wrijvingen en botsingen.
Alleen maar als ik begrip heb
voor het feit dat de andere 'anders' is
en als ik bereid ben te vergeven,
is het 'samenleven' mogelijk.
Anders wordt het een wederzijdse belegering
en leef ik dag-in dag-uit
in koude of warme oorlog.
Er zijn uitzonderlijk gunstige gelegenheden
om vrede te maken,
om ruzies op te ruimen.
Ik heb zo dikwijls de kans een geschenk te geven,
een kaartje te sturen,
iemand uit te nodigen ten teken van verzoening, van vergiffenis.
Als de moeilijkste eerste stap gezet is,
wordt de rest een 'feest'.
Vergiffenis.
De mooiste gave!

Ik weet
al kan ik het wetenschappelijk niet bewijzen,
dat bloemen niet zo maar bloeien.
Ze bloeien voor de vreugde van de vlinders
de schoonheid van het land
en voor de vriendschap onder de mensen.
De maan is er niet als een straatlantaarn,
maar staat aan de hemel
voor de droom van de mensen.
De merel die voor mijn venster zingt,
heeft een boodschap in de morgen
en de regenboog hoog aan de hemel
die aan twee kanten de aarde raakt
doet me stoppen langs de snelweg
om het wonder van zijn kleuren.
Appels hangen aan de bomen
om door mensen geplukt te worden
en sneeuw valt met dikke vlokken uit de hemel
voor het plezier van de kinderen.

Moge God ons zegenen met onrust
over gemakkelijke antwoorden, halve waarheden en oppervlakkige relaties
zodat er diepgang mag zijn in onze harten.
Moge God ons zegenen met boosheid
over onrechtvaardigheid, onderdrukking en de uitbuiting van mensen
zodat we mogen werken voor rechtvaardigheid, vrijheid en vrede.
Moge God ons zegenen met tranen
te plengen voor hen die lijden door pijn, verstoting, honger en oorlog
zodat we onze handen zullen uitstrekken tot troost.
En moge God ons zegenen met voldoende dwaasheid
om te geloven dat we een verschil kunnen maken in deze wereld
zodat we kunnen doen waarvan anderen zeggen dat het onmogelijk is.

(Franciscaanse zegenbede uit: Armoede in Nederland, Kerk in Actie, najaar 2013)

Gij, Heer, Gij zijt geen rechter die veroordeelt,
maar een Heiland die redt.
Gij brengt geen mens op een dwaalspoor,
maar iedere dolende leidt Gij terug naar huis.
Gij doodt niet, maar schenkt het leven.
Gij jaagt niemand weg,
maar wie buitengesloten werd, haalt Gij terug.
Gij belaagt niemand, maar bevrijdt.
Gij duwt niemand met het hoofd onder water,
maar de drenkeling reikt Gij de reddende hand.
Gij vervloekt niet, maar zegent.
Gij neemt geen wraak, maar vergeeft.
Gij maakt niemand ongelukkig,
maar vertroost iedereen.
Niemand wordt door U afgeschreven,
maar ieders naam schrijft Gij in de palm van uw hand.

Gregorius van Narek (951-1030)

Waar het op aankomt:
Is dit niet de inzet die ik verkies:
boeien van onrecht verbreken,
knellende banden
van vrijheid en onderdrukking
aan stukken slaan?

Is dit niet waar het op aankomt:
hongerigen je brood reiken,
vluchtelingen een tehuis bieden,
naakten kleden,
je medemens niet verloochenen?

Dan zul je licht zijn,
glanzen als een nieuwe dageraad;
kracht keert in je terug,
je kunt verder,
met gerechtigheid
als de zon op je weg.

Als je Hem aanroept, het licht,
dan antwoordt Hij,
als je om Hem schreeuwt,
zal Hij zeggen: hier ben ik.

Als je niemand onderdrukt, of minder acht,
als je het kwaad onverbloemd aan de kaak stelt,
als je je brood deelt met iedere behoeftige,
als je de verlangens van de armen niet negeert,
dan zal jouw licht stralen in deze donkere wereld.
Zijn licht zal stralen in jouw bestaan.

Harry Krebbers naar Jesaja 58, 6-10

De ervaring van Kleopas in het Emmausverhaal is de onze. Om de Heer te ontmoeten, had Kleopas een broer nodig die met hem meeging. Zo hebben ook wij zussen en broers nodig om de Heer te ontmoeten, om zijn stem te horen, om ons hart voor Hem te openen en genezing en vreugde te vinden. Want niemand is icoon van Christus voor zichzelf. Allen moeten wij Christus zoeken en ontmoeten in de christenen die de Heer ons als broers of zussen schenkt. In hen komt de Heer met diepere kracht naar ons toe. Laten wij daarom onze broers en zussen herkennen in hun ware gestalte: als levende iconen van de Heer, langs wie de Heer tot ons wil komen. Laten wij in hen de Heer zoeken. Maar de Heer wil ook door ieder van ons andere christenen ontmoeten. Laten wij ons daarom als een sacrament in dienst stellen van de Heer. Openen wij ons hart voor de Heer die door ons tot bij de ander wil gaan, opdat wij heldere iconen van de Heer mogen zijn.

Mgr. Leon Lemmens

Jezus viert samen met zijn leerlingen het eeuwenoude feest van Pesach in de Bovenzaal te Jeruzalem. Het is het Feest van de bevrijding uit het slavenhuis Egypte. Ze waren eens slaven en nu zijn ze vrije mensen. Want de Heer heeft hun klagen gehoord en hun tranen gezien. Hij heeft zich over hen ontfermd. Jezus gedenkt met het Paasmaal de wonderbaarlijke bevrijding door Vader God.
Maar de maaltijd is nog niet beëindigd of het Kwaad dient zich onverbiddelijk aan. De bevrijding van God wordt weersproken. Judas verraadt zijn meester voor de prijs van een gedode slaaf, dertig zilverstukken. Bij Judas slaat de grote ontkenning toe. Hij voegt zich bij de machtige tegenstanders van Jezus, die hem zien als een godslasteraar en een misleider van het volk, en die zich door het optreden van Jezus in hun bevoorrechte posities bedreigd voelen.
De bevrijder van zieken, armen en kwetsbare mensen wordt door Judas tot slaaf gemaakt en in de macht van de Duisternis geduwd. Jezus wordt uitgeleverd aan de Machten van de Wereld. En zijn bange andere vrienden laten hem ook binnen enkele uren in de steek.
Verlaten en alleen gaat Jezus zijn lijden en dood tegemoet. Hij die zoveel mensen heeft genezen, getroost en bemoedigd. Hij die zoveel om mensen gaf en van hen hield. Hij gaat de weg van de immense eenzaamheid en ervaart in zijn gruwelijke pijnen alsof zelfs Vader God Hem heeft verlaten.
Jezus gaat de weg ten einde toe, maar het Kwaad heeft Hem niet overwonnen. Hem is de liefde en de trouw voor de mensen gebleven. Want voor allen die Hem vervolgden, bidt Jezus nog in zijn laatste momenten: ‘Vader, vergeef het hun, want ze weten niet wat ze doen.’

Maar Kwaad en Dood hebben niet het laatste woord. Zijn Woord staat aan het begin en aan het einde. Het Woord is alfa en omega. Zijn Woord is Leven, is Licht der wereld.
Want Jezus is dan wel gestorven, maar hij is niet in de dood gebleven. Hij heeft het duister van de dood, van het kwaad, van het niets, overwonnen en is opgestaan. God heeft het er niet bij laten zitten. Zijn ‘welbeminde’ zoon zal leven. En met Maria Magdalena als eerste, getuigen zijn leerlingen ervan dat zij de Heer gezien hebben, dat hij werkelijk leeft. Tegen Maria Magdalena zegt hij ‘Houdt mij niet vast’, in Emmaus wordt hij herkend aan het breken van het brood, en door muren en dichte deuren heen komt hij tot de elf die bijeenzijn en toont hij zijn wonden aan Thomas. De verrezen heer eet met zijn leerlingen. Hij leeft. Te beginnen met Jeruzalem maken zij het goede nieuws bekend. Ja in elke ontmoeting wordt hij herkend als de Levende die het Leven uitdraagt.

In de Paaswake vieren we dat Jezus het grote geheim van God heeft doen oplichten. Jezus, een mens die in de liefde tot het uiterste is gegaan, heeft in zijn liefde alle kwade krachten overwonnen. Deze liefde blijkt van goddelijke aard, zij weekt mensen los uit een uitzichtloos bestaan, trekt hen weg uit hun slaafse kleinheid, richt hen op, voedt de hoop en neemt hen mee naar het land van belofte. Dat blijkt een onverwoestbare werkelijkheid. Jezus Christus leeft. Hij is hier en nu. Hij is er voor ons.

Met Pasen vieren we de opstanding van onze Heer en dat de Liefde zegeviert. Dat zij door niets, door geen enkel kwaad, door geen enkele dood is klein te krijgen. En met Pasen mogen mensen voelen, dat het leven onverwoestbaar is na alles wat zij hebben meegemaakt. Want Jezus is God met ons, die voor altijd met ons meeleeft.

Mede namens de pastores A. Koot, M. Schneeberger en H. de Vilder sJ en onze locatieraad wens ik u goede vieringen in de Goede Week en natuurlijk ook van harte een Zalig Pasen.

Ph. Kint, pastor De Goede Herder

Heer, onze God,

Maak ons arm van Geest:
ontvankelijk voor wat Gij wilt,
nederig en pretentieloos,
bereid om onze overvloed mee te delen,
arm genoeg om U
en anderen nodig te hebben.

Maak van ons treurenden:
die de pijn van het leven kennen,
die bedroefd zijn omdat onze wereld
nog niet beantwoordt aan uw droom
en omdat er zovelen moeten lijden.

Maak van ons zachtmoedige mensen:
die niet met de ellebogen werken,
die dienen belangrijker vinden dan carrière maken,
die zich verzetten tegen alle vormen van geweld,
die zich inzetten met de moed van de zachtheid.

Maak van ons mensen die hongeren naar gerechtigheid:
die ijveren voor een rechtvaardige wereldorde,
die milder zijn dan door wetten wordt voorgeschreven,
die de mens belangrijker vinden dan de sabbat,
die een voorkeursliefde hebben voor de armsten.

Maak van ons milde mensen:
die één en al goedheid zijn,
die zeventigmaal zeven keer vergeven,
die medemensen niet afschrijven,
ook niet als ze gefaald hebben.

(auteur onbekend)

goedkoop gelukkig zijn!
Als je gelukkig wil zijn,
moet je er een prijs voor betalen!
De prijs die een mens moet betalen
voor zijn geluk,
is de gave van zichzelf,
niets meer en niets minder!
De gave van zichzelf mag niet gebeuren
als offer, als plicht,
niet uit fanatisme of prestatiedrang,
maar spontaan en ontspannen,
uit liefde.
Het geluk is de schaduw van de liefde