Parochie RK Amstelland

Brug slaan

Bruggenbouwer

Over de brug

2020

Een nieuw jaar ligt er voor ons. De afgelopen dagen is er een brug geslagen van het ene jaar 2019 naar het nieuwe jaar 2020. Wanneer je de brug letterlijk visueel voor je geest haalt dan is in mijn beleving de ene zijde langer dan de andere zijde. De zijde van het bekende is langer omdat dat de zijde is van het afgelopen jaar of jaren, het verleden, om het zomaar uit te drukken. De andere zijde is net aan de overkant maar er moet verder nog een weg afgelegd gaan worden in het verlengde van de overzijde van de brug. Op dat punt staan wij nu met elkaar en samen gaan wij de weg in het nieuwe aanleggen. Maar hoe gaan we verder en wat nemen wij mee van het verleden aan positieve inzichten voor het heden. Lees meer…

BEELDEN UIT ONZE KINDERJAREN

Kerstgroep uit PeruWaarom slaat geen enkel ander feest zoveel heimwee los als ons jaarlijks kerstfeest? Stille nacht, heilige nacht. Wat zouden wij graag willen dat er zo’n nacht was! Een nacht zonder geweld, nergens agressie, en de dood voor één nacht, buiten de deur. Een nacht zonder angst en God rakelings nabij. Dat willen we. Als we één nacht maar weer een stukje van de hemel zouden kunnen zien, dan kunnen we samen de draken van 2020 weer aan.

In de kerstnacht kan er van alles gebeuren. Er wordt zo dikwijls gespot met het bekende genre kerstverhalen. Het zijn warme verhalen voor een kouder wordende wereld. Verhalen over verloren zonen die weer thuiskomen, over een arm kind dat de weg door een donker huis vindt, over een dronkenlap die voorgoed nuchter wordt, over vrekken die ineens waanzinnig vrijgevig worden, over soldaten die stoppen met hun oorlogshandelingen, over verslaafden die, als is het maar voor één nacht, geen vergif in hun aderen spuiten, en bedreigde moeders die zonder gevaar hun armen kunnen slaan om hun pasgeboren kind. Het zijn heerlijke verhalen. Waarom? Omdat ze aangeven hoe diep in ons hart het verlangen naar een andere wereld staat geschreven. We zouden zoveel dingen anders willen en anders doen.

In de kerstnacht kan er van alles gebeuren. Maar in die eerste kerstnacht gebeurde er niets. Nou ja, er werd een kind geboren: een wonder, een Godsgeschenk. Maar voor dit kind moesten de ouders wel de beestenstal in. Er wordt verteld van een proclamatie door een heraut van hogerhand en van muziek door een hofkapel uit de hemel, imposant genoeg. Maar ze bereikten alleen de mensen van de onderkant. Wij zouden die mensen niet eens graag bij ons in huis hebben tijdens de kerstdagen! Verder gebeurde er weinig. De wereld veranderde niet. Want zo is de harde werkelijkheid!

Ook in de kerstnacht van dit jaar zal het geen nacht van vrede zijn, geen nacht zonder angst. Ook in deze kerstdagen zwerven opnieuw velen van ons doelloos op straat, omdat ze niet weten niet waar ze het moeten zoeken en die tegen de kerstdagen opzien als tegen een berg: o God, alwéér kerst! Nee, schapen, komt ook in deze kerstnacht niet te dicht bij de wilde dieren, ze gaan echt niet met je spelen! En, engelen, waarom houden jullie niet voor één nacht de handen vast van mensen die op dit moment de wapens hanteren?

Vrede is ook, in de kerstnacht van 2019, geen toverwoord, maar een lange weg van zoeken en luisteren, van werken en vechten, ook ‘n weg van lijden, tegenslagen en soms diep menselijk verdriet. Zo heeft ook Jezus zelf zijn spoor getrokken dat door geen machthebber is uit te wissen. De profeten hadden Jezus deze droom gegeven: dat alle zwaarden zullen worden omgesmeed tot ploegijzers. Dat het licht het zal het winnen van elke duisternis!

Wij vieren met kerst de geboorte van ‘n klein kind dat later zal laten zien dat Hij ter wereld is gekomen om partijganger te worden van mensen die het slechter hebben dan wie ook. De vele mensen die leven in de vochtige en de en tochtige kelders van de mensheid. Daarom bid ik: moge de warme adem van de os en de ezel in het bijzonder, juist die mensen verwarmen, die in de kou staan en honger hebben. Onder hen zijn het al 70 miljoen vluchtelingen over heel de wereld, die uit hun huis en haard verdreven zijn, en nu op zoek zijn naar voedsel, vrede, gerechtigheid en geborgenheid, liefde. Ook in het nieuwe jaar verdienen zij royaal onze aandacht en onze warmte en inzet. Werken aan een wereld die anders kan, nee, anders moet! Ik wens u een zalig kerstfeest toe en Gods en elkaars zegen over het nieuwe jaar 2020.

Ambro Bakker s.m.a.
Pastoor-deken RK Amstelland

JAARTHEMA 2019-2020 – KOM OVER DE BRUG

Kom over de brugIn het pastorale jaar 2019-2020 willen wij in ons pastoraal beleid ons laten leiden door een inspirerend jaarthema. Een thema dat ons verbindt in onze samenwerking tussen onze vijf geloofsgemeenschappen die samen de parochie RK Amstelland vormen. Als pastores hebben wij gekozen voor het thema ‘Kom over de brug’. U zult over dit thema het komend jaar ongetwijfeld meer vernemen.

Waarom het thema ‘kom over de brug’?
Dat is de keuze die onze wereld sterk bezighoudt, Willen we, ook als geloofsgemeenschap bruggenbouwers zijn of bouwen we liever muren om ons heen?

Na de Tweede Wereldoorlog besloten Walter Ulbricht en de Sovjetleider Nikita Chroesjtsjov in 1961 een lange muur te bouwen, die Oost- en West-Berlijn van elkaar moesten scheiden. Een muur met een lengte van 168 km. Een deel daarvan (45 km) wordt ‘de Berlijnse Muur’ genoemd. De soms honderd meter brede muur werd zwaarbewaakt. Tijdens de vluchtacties kwamen minstens 138 mensen om het leven. Deze muur kreeg de naam van ‘ijzeren gordijn’ en is het symbool geworden van de Koude Oorlog. Wat waren we blij dat in 1989 de muur werd afgebroken. De Koude oorlog was voorbij. Maar de vreugde was van korte duur. Er worden overal weer nieuwe muren gebouwd, tussen landen, volkeren en culturen, tussen arm en rijk, blank en zwart en geel. Wat is het toch dat we steeds weer bezig zijn muren om ons heen te bouwen?

Onze wereld is behoorlijk in beweging. Spanningen nemen toe, niet alleen in landen die ver van ons bed zijn, ook onze eigen samenleving lijkt wat aan het verruwen te zijn. In de politiek, in onderlinge gesprekken laten we het liefst onze eigen haan koning kraaien. De taal lijkt harder aan het worden, minder diplomatisch en steeds meer ‘tegen’ dan ‘met’. Het Hollandse Poldermodel (vooral met elkaar in gesprek blijven) is al lang geen hot item meer. En in hoeverre zijn wij zelf in staat zijn om bruggen te blijven slaan, over de brug komen, met elkaar in gesprek blijven, en er samen proberen uit te komen.

Bruggen bouwen. In Nederland weten we daarvan toch mee te praten. Bij ons barst het van de bruggen. Alleen Amsterdam heeft momenteel 1539 bruggen, waarvan er 252 in de binnenstad liggen. Er is zelfs één plek, waar je vanuit de rondvaartboot een prachtig doorzicht hebt door zeven bruggen. Het water is onlosmakelijk verbonden met Amsterdam, dat ook wel het ‘Venetië van het Noorden’ genoemd wordt.

Niet voor niets beschikken we in ons land over zoveel spreekwoorden die met bruggen te maken. Om die te begrijpen, moeten we dan wel over de brug komen, elkaar over de brug helpen, ook al lijkt dat soms een brug te ver. En de brug niet ophalen, niet afbreken Bruggen slaan tussen twee partijen, ook al is dat een draaibrug, een ophaalbrug, een wipbrug, of een rolbrug. Rustig blijven ook als de bruggen te lang openstaan. Maar als ik dat zeg kan ik vaak praten als Brugman. Soms sta je net als je auto een tijdje op de brug. En dan rustig blijven wat er ook gebeurt, want we hebben met elkaar een brugfunctie. We zijn als een soort brugwachters, als kapiteins is onze plaats midden op de brug.

Het woord brug hoort bij onze Hollandse cultuur met zijn vele waterstromen. Onze Bijbel is vaak minder scheutig met het woord ‘brug’. Maar dat wil niet zeggen dat het woord Brug in de Bijbel niet voorkomt. Integendeel: de Babyloniërs wilden een toren (een brug) bouwen tussen de aarde en de hemel. Maar de toren stortte in, want een brug tussen aarde en hemel wordt niet door mensen, maar door God gebouwd. En dan het verhaal van Noach en zijn ark. Er verscheen aan de hemel een teken, een regenboog. God zelf sluit een nieuw verbond met Noach en slaat een brug naar de mensen toe. En kijk eens naar het optreden van Jezus. Voor Hem is het de brug naar de Liefde. Als geen ander slaat Hij bruggen, naar God, naar de mensen om Hem heen en spoort ons aan, ook een gelovige brug te slaan naar zichzelf. Door een brug te slaan naar de tollenaar Zacheüs, naar de Samaritaanse, naar het hoertje bij de bron, en dat in een ontwapenende houding, nodigt hij mensen uit om over de brug te komen. Hij lijkt het uit te schreeuwen: in Gods Naam: lieve mensen, kom asjeblieft over de brug!

Bruggen tussen God en ons? Maar niemand weet toch hoe God er toch uitziet? Sint Augustinus vertelde eens het volgende: ‘van de Romeinse keizer Trajanus wordt verteld dat hij eens tegen de Joodse rabbi Jozua zei: als die God er is, in wie u zegt te geloven, laat hem mij dan zien’. Waarop rabbi Jozua de keizer vroeg eens naar de zon te kijken. Trajanus antwoordde dat zijn ogen verblind zouden worden als hij recht in de zon zou kijken. ‘Maar de zon’, zei Jozua, ‘is slechts een werkstuk van God. Als het zien daarvan uw ogen zou verblinden, hoeveel te meer zou het zien van de Schepper van hemel en aarde, u verblinden’

Niemand heeft God ooit gezien, zegt Johannes, maar we komen hem tegen in de Brug van de Liefde. Jezus leefde van Liefde. Daarom durft Hij ook te zeggen: ‘Filippus, wie Mij (aan het werk) gezien heeft, die heeft (het gezicht van) de Vader gezien’ (Joh.14:9) In Jezus en zijn Liefde komen we het gezicht van de Vader op het spoor, want God is Liefde. Een man als de H. Augustinus heeft deze liefde ook zelf doorleefd, een liefde waarin hij ons rijkelijk wil laten delen. In het jaar 400 schrijft hij: ‘Niemand kan zeggen welk gelaat, welke vorm, welke gestalte, welke voeten of welke handen de liefde heeft. Toch heeft de liefde voeten, want die brengen ons naar de Kerk. Toch heeft zij handen, want die strekken zich uit naar de armen. Toch heeft zij ogen, want die zien wie in nood verkeert: ‘Gelukkig de mens die bezorgd is voor zwakken en armen’, De liefde heeft ook oren, want de Heer zegt: ‘Wie oren heeft om te horen, hij luistere’ (Lk. 8:8). Woon in de liefde en zij zal in u wonen; blijf in de liefde en zij zal in u blijven. De volheid van de wet is de liefde’. (Rom.13:8 en 13:10).

Als Augustinus het begrip ‘brug’ hanteert in verband met de Kerk, dan roept hij meteen ook het beeld op van de afgrond. We denken aan een brug die gespannen is over diepe ravijnen. Vanuit de afgrond van het kwaad schreeuwen we om vergeving en barmhartigheid. Die brug is er, ook in onze tijd, ook voor hen die na ons komen. Augustinus zegt in zijn preek over psalm 60: ‘Wees niet jaloers op al diegenen die na jou moeten komen in de loop der jaren. En, als je zelf de brug gepasseerd bent, wil de brug van barmhartigheid dan niet afbreken. De brug moet voor altijd overeind blijven’. Bruggen slaan, een brug als houvast en een steun voor ons allemaal. Tenslotte nog ‘n wijs advies van de bruggenbouwer H. Augustinus:

Bemin en doe wat je wilt:
Wil je zwijgen, zwijg uit liefde,
Wil je schreeuwen, schreeuw uit liefde,
Wil je corrigeren, doe het uit liefde,
Wil je vergeven, vergeef uit liefde.
Draag de bron van liefde in je hart
Want uit liefde kan alleen het goede voortkomen.

Wij wensen u een goed en vruchtbaar pastoraal jaar 2019-2020 toe.
Het pastoraal team van RK Amstelland.


Pastoor-deken Ambro Bakker s.m.a.
Pastor Dea Broersen
Pastor Eugène Brussee
Pastoor Eugène Jongerden
Pastor Paul Koopman


GOUDEN JUBILEUM TITUS BRANDSMAKERK – AMSTELVEEN

zondag 3 november 2019
2 Timotheüs 2:3-13 en
Lucas 6:27-36

Z. Titus BrandsmaOp zondag 3 november 1985 werd de patroon van o.a. onze fraaie Titus Brandsmakerk in de Sint-Pieter in Rome door paus Johannes Paulus II zaligverklaard. Destijds was ik hoofd godsdienst van de KRO-RKK-radio en heb vanuit de Sint-Pieter commentaar gegeven bij deze heel bijzonder viering. De immense Sint-Pieter was vrijwel gevuld, met natuurlijk ook heel veel Nederlanders, met veel mensen die bij hun geboorte de naam Titus kregen.

Ik zat in hetzelfde hotel als Louis Frequin, die toen eindredacteur was van dagblad de Gelderlander. Hij heeft toen een paar boekjes geschreven over zijn eigen moeilijke en behoorlijk zware oorlogsjaren. (‘Ga maar slapen’ en ‘Volgende patiënt’). Door zijn eigen ervaringen in de oorlog was Louis Frequin bijzonder geraakt door de lotgevallen van de Karmeliet Titus Brandsma Daarom heeft hij een van zijn kinderen dan ook de naam Titus gegeven, zijn broer is de bekende Willibrord Frequin. Natuurlijk was ook deze Titus, die momenteel huisarts is in Alkmaar, bij de zaligverklaring zichtbaar aanwezig.
lees meer…

Actie toren Augustinuskerk

Geef een reactie