Bericht serviceteam Urbanuskerk

header site Urbanusparochie
De brand in de St. Urbanuskerk heeft grote gevolgen voor de directe omgeving en de geloofsgemeenschap. Als eerste wordt er gewerkt aan de veiligheid rond de kerk. Dat betekent dat er kopgevels moeten worden gestut om instorten te voorkomen en dat leien op de toren moeten worden vastgezet. De harde wind kan ons de komende week parten gaan spelen. Daarnaast is het vele verkeer met kijkers op de plek van de ramp een probleem. Volgt u de aanwijzingen van verkeersregelaars aub op.

Het Noorddamcentrum opent zijn deuren
voor de geloofsgemeenschap en omwonenden

Opvang voor omwonenden en parochianen

Van ma 17-9 t/m vr 21-9 van 9-17 uur is in het Noorddamcentrum een crisisteam voor parochianen en omwonenden aanwezig. Heeft u behoefte aan een luisterend oor, wilt u ervaringen delen of gewoon even een plek om tot rust te komen dan bent u van harte welkom.

Secretariaat

Van ma 17-9 t/m vr 21-9 van 9-12 uur is het secretariaat gevestigd in het Noorddamcentrum.

Crisisteam

Het bestuur en het team van pastores van R.K. parochie Amstelland, de locatieraad en de gemeente Amstelveen werken nauw met elkaar samen en komen dagelijks bijeen in het Noorddamcentrum.

Vieringen

De gebruikelijke vieringen die plaatsvonden in de kerk worden vanaf vandaag gehouden in het Noorddamcentrum; elke zondag om 10.30 uur en elke woensdag om 09.30 uur. De eerste data op de agenda zijn:

19 september 2018 om 09:30 uur
Eucharistie, Pastoor J. Adolfs, koffie

23 september 2018 om 10:30 uur
Aurora, R. van Iersel-Hofmeijer en C. Bruinsma-van Veen, Communieviering, Koffie

26 september 2018 om 09:30 uur
Eucharistie, Pastoor J. Adolfs, koffie

30 september 2018 om 10:30 uur
Boventoontjes, Communieviering, Pastor E. Brussee, koffie

Uitvaartdiensten en begrafenissen

Het secretariaat is bereikbaar voor het aanmelden van uitvaarten. Voor uitvaartdiensten wordt er uitgeweken naar de Augustinuskerk en de Titus Brandsma kerk. Zolang de omgeving van de kerk niet veilig is, kunnen er geen begrafenissen op de begraafplaats van de St. Urbanuskerk worden voltrokken.

Parochieblad Spirit grotendeels verloren

Op het moment van de brand was de distributie van het parochieblad Spirit in volle gang. Helaas blijkt ongeveer de helft van de partij tijdens de brand verloren te zijn gegaan. Het betreft met name de wijken Westwijk, Bovenkerk en Aalsmeer en alle adressen buiten de geografische grenzen van de parochie (alle postbezorgingen).

Vergaderingen geannuleerd

Voor deze week worden alle vergaderingen die normaliter is de pastorie plaatsvinden geannuleerd.

PETRUS EN PAULUS – TWEE GEZICHTEN

Viering RK Amstelland
vrijdag 29 juni 2018
Feest van Petrus en Paulus
Handelingen 12:1-11 – Timóteüs 4:6-8+17-18 en Matteüs 16:13-19

Petrus en PaulusEen jongen was zwaar verliefd geworden. Hij zei tot zijn vader: “Nu heb ik een vriendin gevonden, die ik nog niet voor ‘n miljoen zou willen missen!”. Zijn vader, een nuchter man, zei: “Ik heb het meisje nog niet gezien, maar ik vind het wel een hoop geld!” “PETRUS EN PAULUS – TWEE GEZICHTEN” verder lezen

GEDRAGEN OP ZIJN VLEUGELS

zondag 10 juni 2018
Toediening H. Vormsel aan 26 jongeren
Galaten 5:23-25
Johannes 20:19-23
Pater Ambro Bakker s.m.a.
adelaar bij nest met jongenBeste/lieve vormelingen, ouders, opa’s en oma’s, broers en zussen, familieleden, vrienden en vriendinnen. Ik vond het fijn dat ik op 31 mei jl. ’s avonds bij jullie mocht zijn bij jullie laatste voorbereiding op jullie Vormsel van vandaag. Op kleine steentjes hebben jullie woorden geschreven. Belangrijke woorden als liefde en trouw. Als je in de hopelijk lage tijd, je aan die woorden houdt en invult, bouw je mee om samen het huis van de toekomst, het huis, het rijk van God. Ik heb gemerkt dat jullie heel serieus, maar ook heel ontspannen, bezig zijn geweest om jullie voor te bereiden op de toediening van het sacrament van het heilig Vormsel, dat vandaag plaatsvindt. Ik heb jullie die avond ook gevraagd wanneer jullie gevormd zouden worden. “GEDRAGEN OP ZIJN VLEUGELS” verder lezen

INNERLIJK VERDEELD

zaterdag 9 juni 2018
10e zondag door het jaar — B
Genesis 3:9-15 – 2 Korintiërs 4:13-5:1
Marcus 3:20-35
Pater Ambro Bakker s.m.a.
Pastoor-deken RK Amstelland

twijg, appel en de slangDe lezingen die voor vandaag gekozen zijn, gaan over het onderwerp ‘je verantwoordelijkheid niet willen of kunnen dragen en dan vervolgens de schuld op een ander schuiven. Je geeft dan de schuld van een man aan zijn vrouw, en de vrouw aan de slang in de boom. En die laatste kronkelt net zolang tot ze ons in de wurgreep heeft. En zo zijn we weer terug bij af, maar dan een beetje verder in de put, zoals bij een neerwaartse spiraal die naar beneden kronkelt. Of zoals de Schriftgeleerden die met een onmogelijk verhaal op de proppen komen dat duivelse krachten elkaar uitroeien, en dat ze die vergelijking dan toepassen op Jezus van Nazareth. Je moet het maar aandurven om zo je eigen onmacht ten toon te spreiden. De val die zij opzetten voor Jezus, daar lopen ze daarna zelf met open ogen in. Maar als je zélf het licht niet meer ziet, moet je het niet ánderen ontzeggen. Want als je je bedreigd voelt, maak je in je leven vaak de gekste sprongen. “INNERLIJK VERDEELD” verder lezen

ZOMAAR EEN VRIJE DAG

donderdag 10 mei 2018
Hemelvaart des Heren — B
Hand.1:1-11 – Ef.1:17-23
Marcus 16:15-20

Hemelvaart

Zomaar op een doordeweekse dag vieren wij Hemelvaartsdag. Blijkbaar is de hemel nog belangrijk genoeg om daar een vrije dag voor te hebben. Hoe komt het dan toch, zo vraag ik me af, dat we ons zo weinig druk maken om die hemel. Zo in de trant van: wie dan leeft, wie dan zorgt. Natuurlijk voelen wij ons in de zevende hemel met deze extra vrije dag, al is het hemeltergend dat op zo’n dag vaak de regen met bakken uit de hemel komt en je eigenlijk de hele dag wel in je hemelbed zou willen blijven liggen. Ook zeggen we dat het in de hemel véél beter is dan hier. Maar waarom hebben weinig mensen er dan zin in om te gaan hemelen? Niet vaak zijn mensen blij als de tijd van hemelen is aangebroken – of het moet zijn dat je, beroofd van je beste levenskrachten wegteert, of heel oud bent, zat van dagen.

Andere woorden dan Hemelvaart zijn ons eigenlijk hemelser en liever, Woorden als brood, geld, man, vrouw, vriend, vriendin, kinderen lachen, liefhebben. Deze woorden zijn ook concreter dan die verre hemel. Het zijn woorden die écht bij deze wereld horen, waarin je nú leeft. Het woord hemel gebruiken we bij de begrafenis. Echt iets voor ná je dood. Dat zingen we ook tijdens een uitvaart: In paradisum deducant te angeli – mogen de engelen je begeleiden naar het paradijs en dat je plaats mag nemen in Abraham’s schoot. Zonder deze troostrijke hemel zijn onze troostrijke woorden onaf. Zo is het woord hemel een woord dat meer bij de doden dan bij de levenden hoort. “ZOMAAR EEN VRIJE DAG” verder lezen

Pasen

Pasen

Pasen, Pasen! nog eens Pasen!
Voor alle mensen: Pasen!
Jezus Christus, onze God. Hij is de dood vooruit.
Geen woorden genoeg om Hem te bezingen.
Een engelenlied. Laat de hemel zingen
Wat wij niet kunnen, wij onmachtige dienaren van God.

Jezus, mens op aarde, geboren uit Maria,
Vervuld van Gods Geest.
U gaf uw leven weg, U aanvaardde het kruis,
De dood van de schande.

Wat kunnen wij teruggeven?
Woorden die U eren, monden die U belijden,
Lippen die uw naam uitspreken:

Glorie aan U,
Glorie aan de gedoopte Zoon,
Glorie aan de gekruisigde mens,
Glorie aan de begraven dode,
Glorie aan de Verrezen Heer.

U bent de opstanding.
Glorie aan U,
Met de Vader, oorsprong van alle dingen,
Met de goede Geest die levend maakt,
Vandaag en altijd zonder einde.

Oud Paasgebed

NIET HOOG TE PAARD

zondag 25 maart 2018
Palm- of Passiezondag – B
Marcus 11:1-10

intocht in JeruzalemZe wilden Hem tot Koning uitroepen. Dat is méér gebeurd in Jezus’ leven. Op de berghelling zijn het er 5000. Ze hebben gezien dat iedereen voldoende te eten heeft, als ze het maar aandurven hun brood te breken en te delen. Ze willen Hem daarna tot Koning uitroepen. Maar Jezus duikt onder. Hij wil geen Koning zijn van een Volk dat leeft bij de leus: ‘ieder voor zich en God voor ons allen’. Jezus ziet de kortstondigheid van hun enthousiasme. Nu, in Jeruzalem, willen ze Hem wéér tot Koning uitroepen. Jezus speelt het spel mee, want ooit zal de dag komen dat de mensen zullen begrijpen over welk koninkrijk Jezus Koning wil zijn. Hij trekt Jeruzalem binnen. Niet hoog te paard, zoals het en Koning betaamt, maar Hij heeft plaatsgenomen op de rug van een lastdier, een eenvoudige ezel.

Zou het vandaag gebeuren, Hij zou zich niet laten vervoeren in een glanzend zwarte Mercedes noch in een witte gepantserde pausmobiel met elektrisch uitschuifbare treeplank. Hij zou komen op een roestige landbouwtrekker, of op de laadbak van zo’n vrachtwagen waarmee Zuid-Amerikaanse landarbeiders naar hun werk gebracht worden. Zoiets – zoals de profeten voorspeld hebben: ‘zie, uw Koning komt, gezeten op een ezel, op een veulen, het jong van een lastdier. Zijn koningschap is niet van deze wereld, maar is gebaseerd op de zachte krachten van het leven’. Dat zal spoedig blijken!

Palmpasen 2018. Overal ter wereld staan mensen stil bij het feit dat een van ons, Jezus Christus, – vredesengel – werd ingehaald als vredesvorst. Hoewel Hij welkom was, werd Hij bespied, verraden en opgepakt. Hoe Hij afscheid van het leven nam, zijn testament schreef in brood en beker. Mensen lopen het huis uit, de straat op, Hem tegemoet. Eindelijk iemand met het hart op de tong, eindelijk Iemand die geen blad voor de mond neemt. Eindelijk Iemand om je aan vast te houden, de stad leeft er van op. Maar als een slang verscholen roeren de machten zich. Ze wachten af, staan op de loer, zetten strikken. Eindelijk is Hij binnen handbereik, de onrustzaaier, de volksmenner, de arrogante ketter. Toegejuicht, verwelkomd, verdacht gemaakt en opgepakt, op een en dezelfde dag! Het kan blijkbaar allemaal op één dag!

Óscar Arnulfo RomeroEn nog is het wrede mensenverhaal niet ten einde. Nog steeds worden profeten van naam en onbekend de mond gesnoerd, verdonkeremaand, uit de weg geruimd,. Ik denk hierbij in deze dagen ook aan Oscar Romero, de aartsbisschop van San Salvador, die op 24 maart 1980 tijdens de mis vanachter het altaar werd weggeschoten. Romero, was een sociaal bewogen man die zich vooral inzet voor de armen. Een doodseskader bracht hem bruut om het leven. In 2015 werd hij zaligverklaard. In het komend jaar zal hij door paus Franciscus heilig verklaard worden. Oscar Romero, een naam om nooit te vergeten. Verschillende straten en scholen zijn, ook hier in Nederland naar hem vernoemd, onder in Purmerend. In 2011 bezocht de Amerikaanse president Obama zijn graf in de basiliek van El Salvador. Obama hield een minuut stilte en zei aansluitend dat ‘de bisschop van de armen’, die zich tegen de rechtse dictatuur verzette, tot op vandaag een bron van inspiratie blijft.

En zijn dood staat niet op zichzelf. Achter de coulissen staan nog steeds de wereldmachten die toezien, ingrijpen zoals dat indertijd gebeurd is rond Jezus van Nazareth, die met palmen en Hosanna-geroep werd welkom geheten, met list en geld in handen gekregen, diplomatiek ter dood veroordeeld. Gekruisigd op een heuvel buiten de stad. Jezus’ koningschap loopt uit op zijn veroordeling. Het zat er van tevoren allemaal dik in. Hij moest verdwijnen, weg van het toneel. Ooit gehoord van een advocaat in het proces contra Jezus van Nazareth? Nou dan! Hij moest eraan. Pilatus, Kajafas, en al die anderen: speelballen, niet meer. Hij werd gekruisigd, zoals er elke dag mensen gekruisigd worden.

Elke dag gaan er mensen voor de bijl. Elke dag gaan er mensen, geestelijk en lichamelijk, kapot aan wat anderen hen aandoen. Door kleinzieligheid en vitterij, door smerige roddel, ongrijpbare gemeenheid, door buigen naar boven en trappen naar beneden. Elke dag worden mensen gekruisigd, net als die Jezus van Nazareth. Ze moesten Hem niet: weg met die druktemaker, weg met die man die zo consequent en hard is als het op beginselen aankomt, die het smerige spel in de wereld niet mee wil spelen, onomkoopbaar blijkt, steekpenningen weigert. Die man waar niet mee te sjoemelen valt. Hier wordt een Koning veroordeeld om de onrust die Hij bracht. Hij bracht de bestaande orde in gevaar. Hij ging te ver! Ze wreken zich in een schijnproces, emotioneel, hysterisch. Zoals overal ter wereld nog mensen in een schijnproces worden veroordeeld. Steeds weer buigen moeders zich over hun dode zonen en schreeuwen dwaze moeders het uit om het kind dat zij hebben voortgebracht. Hoelang nog moeten mensen blijven huilen voordat uiteindelijk de hemel opengaat?

Hosannageroep op Palmzondag, ‘aan het kruis met Hem’ enkele dagen later. Liefde en haat. Twee uitersten die toch elkaars buren zijn. En hij die ertussen woont, raakt vermorzeld, fijngemalen. Jezus van Nazareth, verkocht voor dertig zilverlingen. Een van die miljoenen ontheemde waar ze maar mee doen, meer underdog dan superstar. Wie heeft de waarheid in pacht? Wie van ons is vrij van leugen? Iedereen is schuldig, gaat gebukt onder hetzelfde kruis, ‘t vervloekte hout. Elk mens is beul en slachtoffer tegelijk. Waarheid en leugen. Wat moet je doen? Waar moet je heen?

Het lijdensverhaal is geen geschiedenis, geen verhaal van toen en toen. Het gaat in de Lijdensweek niet om een profeet wiens naam is versleten in onze monden, uitgesproken in een vloek en een zucht. Het lijdensverhaal gaat ook over mensen van nu. De verhalen van Palmzondag en Goede Vrijdag gaan ook over ons. Wij mensen, onderweg, steeds nog woeste zee en dorre onherbergzame woestijn – overal nog grenzen en machten, ijzeren wetten – het recht van de sterksten.

Wie zal ons leiden, wie wijst ons de weg? Wie gooit onze afgoden in puin, jaagt ons op uit ons westers aards paradijs? Wie gaat ons voor – door bloed en tranen heen, misleid, verraden, veroordeeld, gekruisigd, heen en weer geslingerd, speelbal van mensen? Wie gaat ons voor als een licht als een vuur, God voor ons uit? Dwars door de tranen van Goede Vrijdag zal duidelijk worden – in de paasnacht – van welk koninkrijk Jezus koning wilde zijn. Geen koninkrijk dat zijn wortels vindt in de maatstaven van deze wereld. Maar een Koninkrijk dat de basis vormt van alle gerechtigheid.

Het lijdensverhaal van Jezus is het lijdensverhaal van alle tijden. Het betekent dat wij worden uitgenodigd om haast te maken met de komst van Gods Koninkrijk in plaats van onze eigen haan koning te laten kraaien. Het betekent: serieus werken aan een wereld waar nog steeds massaal mensen worden verraden en overgeleverd, waar nog steeds lichamen worden gebroken en duizenden liters onschuldig bloed wordt vergoten. Palmzondag, geen herinnering aan toen, maar een concrete opdracht voor ons mensen nu!

© Ambro Bakker s.m.a.
Pastoor-deken RK Amstelland

Nieuwjaarstoespraak door Ambro Bakker s.m.a.

Nieuwjaarstoespraak door Ambro Bakker s.m.a.
Voorzitter R.K. Parochie Amstelland
6 januari 2018
locatie: Titus Brandsma

BLIJF OP HEM VERTROUWEN (PSALM 115)

Pastoor-deken Ambro Bakker s.m.a.Op deze nieuwjaarsrecep­tie mag ik u allereerst alle goeds voor 2018 toewen­sen onder Gods rijke ze­gen. Het is trouwens ook heel bemoedigend om te zien dat opnieuw weer velen van u op deze nieuwjaarsreceptie zijn afgekomen, om elkaar te ontmoeten en elkaar alle goeds toe te wensen voor het nieuwe jaar 2018 dat voor ons ligt.

In 2017 hebben we eindelijk vervanging gekre­gen van pastoor Buitendijk in de persoon van pastoor Eugène Jongerden die ik op zondag 17 september 2017 heb mogen installeren als mede­pastoor van RK Amstelland. Daarmee werd ein­delijk de vacature binnen het pastoraat inge­vuld. Ik wil vanavond in het bijzonder de paro­chianen en vrijwilligers van de Titus Brandsma en van de H. Geest/Urbanus Bovenkerk bedan­ken voor extra hun inzet in de afgelopen peri­ode. In het bijzonder noem ik ook de namen van diaken Paul Koopman en pastoor Jan Adolfs. Ook jullie bedankt voor jullie geweldige inzet van het afgelopen jaar. Ik ben trots op jullie!

RK-Amstelland telt nu weer twee pastoors. In­dertijd heb ik met pastoor Buitendijk afgespro­ken dat hij het voortouw zou nemen als pasto­raal leider (moderator) in de parochie RK-Am­stelland, terwijl ik me, naast mijn werk in onze fraaie parochie, me vooral zou richten op mijn werk als deken van het dekenaat Amsterdam.

Door het vertrek van pastoor Buitendijk heb ik me de afgelopen jaren ingezet voor béide aan­dachtsvelden: Het Dekenaat Amsterdam én pa­rochie Amstelland. Nu pastoor Jongerden de af­gelopen maanden zich heeft ingewerkt, zal ik, hoewel de bisschop mij in november opnieuw tot moderator heeft benoemd, de bisschop vra­gen om per 1 februari Pastoor Jongerden te be­noemen tot moderator. Dat wil zeggen dat hij het pastoraat in Amstelland zal aansturen. Voor alle duidelijkheid: wij blijven beiden pastoor van de vijf geloofsgemeenschappen in Amstel­land, waarbij pastoor Jongerden moderator wordt en ik me naast mijn werk in Amstelland vooral ook bezighoudt met het Dekenaat Am­sterdam. Bestuurlijk betekent dat dat pastoor Jongerden per 1 februari voorzitter zal zijn van het bestuur en ik plaatsvervangend voorzitter. Ik wens pastoor Jongerden Gods zegen toe over zijn werk hier in Amstelland.

De tweede wijziging in het pastoraat is de komst van pastor Dea Broersen als pastoraal op­bouwwerker voor drie dagen in de week. We zijn blij met haar komst. In haar werk zal ze zich vooral bezighouden met het verbinden van de vijf geloofsgemeenschappen en het ontwikkelen van nieuwe samenwerkingsmogelijkheden. Wij zijn gewend dat pastores ook in de vieringen voorgaan. Dat zal bij pastor Broersen ongetwij­feld weleens gebeuren, maar we moeten er aan wennen dat pastores niet altijd gericht zijn op het voorgaan in de liturgie, maar ook werkzaam kunnen zijn deelgebieden als catechese, dia­conie, ziekenpastoraat, opbouwwerker etc. Ik wens Dea, die haar kantoor heeft op de pastorie van de Augustinus, veel succes en Gods zegen over het belangrijke werk dat haar te doen staat.

Het pastoraal team is nu goed bezet, hoewel we ons moeten realiseren dat dat uitgangspunt ook relatief en broos is. In feite gaat het hier niet om vijf formatieplaatsen, want drie van de vijf for­matieplaatsen worden uitgeoefend in deeltijd of als vrijwilliger.

Als pastoraal team ligt ons accent, ook in het nieuwe jaar, op Catechese, Diaconie, Liturgie, Samenwerking, Nabijheid en het Interreligieus gesprek.

A* Waarom Catechese?
Omdat wij net als Jezus van Nazareth voortdurend in de leer moeten gaan bij Schrift en Traditie met het oog op dienst aan de wereld en een persoonlijke in­nerlijke groei. Wat betekent Jezus volgen in onze tijd? Hoe laat hij zich ontmoeten in mijn leven? In mijn eigen pastorale praktijk ervaar ik steeds meer dat veel jonge mensen in onze tijd weer op zoek zijn naar zingeving en hoe kunnen wij er voor zorgen dat het verhaal van de Levende blijft doorverteld van vader op dochter en van moeder op zoon?

B* Waarom Diaconie?
Omdat, zeker in een stad als Amsterdam/Amstelland, de zorg om de naasten, van welke afkomst, huidskleur, religie, seksuele geaardheid ook, onze voortdurende aandacht en zorg vraagt. Aan de wijze waarmee wij omgaan met marginalen kan afgelezen wor­den of wij écht volgelingen van Jezus van Na­zareth zijn, Steeds meer raak ik ervan overtuigd dat bij het eindoordeel God ons maar één vraag zal stellen. En dat is de vraag ‘mens waar is, op je reis naar Mij toe, je broer, je zuster, gebleven? Ook in ónze samenleving neemt de tweedeling toe. En dan kunnen ze wel zeggen dat het met de échte armoede best meevalt, – want niemand is armer dan in de jaren vijftig, – het werkt, een sociaal isolement van bevolkingsgroepen en individuen in de hand.

C* Waarom Samenwerking Liturgie?
Als pastores vinden we het belangrijk om regelma­tig voor te gaan in de diverse Amstellandse geloofsgemeenschappen. Ook blijven we op dit punt zoeken naar vormen van samenwerking binnen de Liturgie, die ons gemeenschapsgevoel kan versterken en verstevigen.

D* Waarom Samenwerking?
Door samen­werking kunnen we elkaar stimuleren en aansturen en ook samen kunnen zoeken naar vernieuwende vormen van pastoraat. Het voor­komt navelstaarderij en isolement.

E* Waarom nabijheid?
Naast alle vormen van samenwerking pleit ik ook hartstochtelijk voor een nabij-pastoraat. Als we de Geest willen koesteren in elk mens, dan zullen we elkaar na­bij moeten zijn, misschien nog meer om naar elkaar te luisteren en elkaar te bevestigen, dan te vertellen hoe het allemaal moet. Met het geduld van een boer die zaait en erop vertrouwt dat het zaad groeit, in de nacht, in de duisternis, zonder dat je het ziet.

F* Tenslotte Waarom interreligieus ge­sprek?
Het antwoord is eigenlijk vanzelfspre­kend. In onze multiculturele steden als Amster­dam en Amstelveen, hebben we mogelijkheden als geen ander om met andere culturen, andere godsdiensten, andere leefstijlen, kennis te ma­ken, ervaringen uit te wisselen en van elkaar te leren. Streven naar een eenheid in verscheiden­heid. Voortdurend op zoek, niet naar wat ons scheidt, maar wat ons samenbindt. Voor mij zijn dit vijf pastorale ankerpunten, die ook in 2018 alle aandacht verdienen.

En zo vaart ook in 2018 in Amstelland het tweeduizend jaar oude schip van de kerk ver­der. Dat de kerk wel vergeleken wordt met een schip, maar nooit met een trein, kan nauwelijks toeval zijn. Ge-baan-de-wegen, automatische wissels, en slagbomen langs het traject, waar­door het overige verkeer van de route geweerd kan worden, zijn de kerk niet gegeven (al zijn er mensen die dat betreuren!) Voor diegenen die van probleemloos reizen houden is ’t wellicht een zware dobber, maar varen veronderstelt niet alleen kennis van het schip en de stuurinrich­ting, maar ook kennis van water en wind. Stuur­manskunst betekent: stromingen benutten, klip­pen omzeilen en… koers houden!

In de tweeduizend jaar die achter ons liggen heeft ‘het schip van de kerk’ veel averij opgelo­pen! Sinds Jezus het roer in handen van mensen heeft gegeven zijn de botsingen niet van de lucht geweest. Maar het is en blijft wonderlijk dat mensen steeds weer op de brokstukken zich blijven verzamelen, om opnieuw hun koers te bepalen. Er zit veel waars in ‘t oude Nederland­se spreekwoord: ‘God heeft ons ook voor 2018 geen kalme reis beloofd, maar wel een be­houden thuiskomst.’

Waar mensen oprecht blijven, blijkt de juiste balans, de juiste koers toch gevonden te worden. Het Evangelie is bron van eenheid, maar helaas ook bron van veel verdeeldheid ge­worden. Meer dan ooit zijn we ervan overtuigd dat we al onze zeilen moeten bijzetten om in de stormach­tige ontwikkelingen van deze tijd onze koers te kunnen blijven bepalen om de evangelische waarden ook door te kunnen geven aan toekom­stige generaties! Steeds meer vinden wij elkaar in datgene wat ons samenbindt: bezinning, vie­ren, acties en gebed. Misschien ‘langs ongebaan­de wegen’ zoals Huub Oosterhuis zegt ‘met iets in ons hoofd dat stroom en licht geeft’

‘Een schip, we noemen het de kerk’. Dat beeld hanteren wij vaak. Zelf gebruik ik liever beeld van de trein. Weet u waarom? Ik heb daar 12 redenen voor:

  1. De trein wiebelt en deint niet, maar heeft een stevige ondergrond van zand en grind (het geloof van onze ouders) geeft vertrouwen voor verdere uitbouw en opbouw.
  2. Een duidelijk spoor die we ook in 2018 willen uitzetten, markeert de weg naar de toe­komst. Kiezen voor een eigen rit en een eigen bestemming, zet je al gauw op een dood spoor.
  3. Dwarsliggers: Daarvan zijn er voldoen­de in onze geloofsgemeenschappen aanwezig! Zij halen soms de vaart uit de samenwerking, maar de ervaring leert ook dat elke trein verder kan door de aanwezigheid van juist de dwars­liggers!
  4. Wissel: Het is niet alleen wenselijk, maar ook heel noodzakelijk om op het juíste moment de wissels om te gooien.
  5. Rangeren is een kunst. Uitrangeren is vaak de makkelijkste weg, maar niet de weg van Jezus Christus!
  6. Zwartrijders: niet wij bepalen wie er met ons mee gaat. Welkom is iedereen van wel­ke kleur, ras, godsdienst, seksuele geaardheid, inkomen, kerkbinding of wat dan ook.
  7. Stootblok: af en toe lastig, krijg je soms flinke hoofdpijn van! Maar misschien moeten we dankbaar zijn dat we af en toe moeten stil­staan: om te herstellen en op adem te komen.
  8. Roest en onkruid: als een spoor niet wordt gebruikt, ontstaat er roest. Bovendien krijgt het onkruid alle kansen om het spoor te overwoekeren.
  9. Horizon: een visie, een geloofsovertui­ging, een horizon, doet meer vermoeden dan je nu kunt zien. Het werkt blikverruimend, geeft vaak nieuwe perspectieven.
  10. Zonlicht: de warmte en het licht van de zon (Gods Koninkrijk en zijn Gerechtigheid) zijn weldadig. Ze zijn tevens doel van de reis.
  11. Bovenleiding: geen trein komt op zijn bestemming zonder contact met de boven­leiding. Daar komt onze kracht en inspiratie vandaan!trein
  12. Tenslotte, mogen wij in 2018, ons in ons samen-kerk-zijn geïnspireerd en gesteund weten door de woorden van psalm 115: ‘Gij allen, die in het huis van God uw diensten verricht. Blijft op Hem vertrouwen. Hij is uw hulp en schild. De Heer bewaart ons in zijn hart, en geeft ons zijn zegen’.  Ik dank u voor uw aandacht en hoop op een goede en vruchtbare samenwer­king binnen bestuur en pastores, en de vele vrijwilligers en onze parochianen. Ik heb er zin in en alle vertrouwen dat het ook in 2018 in RK-parochie Amstelland goed toeven is, en alles zal lopen als een trein.

Nieuwjaar 2018

20

18
17

Wij bidden voor 2018
om te zien dat wat echt telt
niet wordt gemaakt
maar om-niet gegeven:
geloof, vertrouwen.
Dat wat er toe doet
niet wordt gekocht of geleerd
maar beleefd en aangeboden
vrede, liefde.
Dat waarom dit kind
steeds weer wordt gevierd
zijn trouw aan mensen is,
zijn vertrouwen in het Leven,
zijn geloof in God,
hem een vader.
Wij wensen u een Zalig Nieuwjaar!

Ambro Bakker s.m.a. 
Pastoor-deken RK Amstelland

KERSTMIS 2017

 

Wij bidden in de kerstnacht
om engelen van mensen
om vrede in ieder huis
Het kind in de kribbe gelegd
en een ereplaats gegeven –
dan weten we weer
hoe een kind onmachtig
alle goeds
in mensen wakker roept –
hoe een kind sprakeloos
alle tongen losmaakt
voor gemeende lieve woorden –
hoe een kind, afhankelijk,
in de kersttijd
alle tederheid mobiliseert.
Wij wensen u een Zalig Kerstfeest!

Ambro Bakker s.m.a.
Pastoor-deken RK Amstelland