ZOMAAR EEN VRIJE DAG

donderdag 10 mei 2018
Hemelvaart des Heren — B
Hand.1:1-11 – Ef.1:17-23
Marcus 16:15-20

Hemelvaart

Zomaar op een doordeweekse dag vieren wij Hemelvaartsdag. Blijkbaar is de hemel nog belangrijk genoeg om daar een vrije dag voor te hebben. Hoe komt het dan toch, zo vraag ik me af, dat we ons zo weinig druk maken om die hemel. Zo in de trant van: wie dan leeft, wie dan zorgt. Natuurlijk voelen wij ons in de zevende hemel met deze extra vrije dag, al is het hemeltergend dat op zo’n dag vaak de regen met bakken uit de hemel komt en je eigenlijk de hele dag wel in je hemelbed zou willen blijven liggen. Ook zeggen we dat het in de hemel véél beter is dan hier. Maar waarom hebben weinig mensen er dan zin in om te gaan hemelen? Niet vaak zijn mensen blij als de tijd van hemelen is aangebroken – of het moet zijn dat je, beroofd van je beste levenskrachten wegteert, of heel oud bent, zat van dagen.

Andere woorden dan Hemelvaart zijn ons eigenlijk hemelser en liever, Woorden als brood, geld, man, vrouw, vriend, vriendin, kinderen lachen, liefhebben. Deze woorden zijn ook concreter dan die verre hemel. Het zijn woorden die écht bij deze wereld horen, waarin je nú leeft. Het woord hemel gebruiken we bij de begrafenis. Echt iets voor ná je dood. Dat zingen we ook tijdens een uitvaart: In paradisum deducant te angeli – mogen de engelen je begeleiden naar het paradijs en dat je plaats mag nemen in Abraham’s schoot. Zonder deze troostrijke hemel zijn onze troostrijke woorden onaf. Zo is het woord hemel een woord dat meer bij de doden dan bij de levenden hoort. “ZOMAAR EEN VRIJE DAG” verder lezen

Nederlandse Dagen in Israël in november 2018

Iedere zondag horen we in de viering in de kerk verhalen uit de Bijbel. Ze spelen zich in en om het Heilig Land af. Het is de ervaring van iedere pelgrim naar Israël dat deze verhalen meer gaan betekenen, meer kleur krijgen na een bezoek aan al die plaatsen waar deze verhalen zich afspelen. Treedt daarom samen met ons in de voetsporen van Jezus… We bezoeken onder andere locaties rond het Meer van Galilea, waar Jezus predikte en wonderen verrichtte, en de plaats bij de rivier de Jordaan, waar Jezus is gedoopt. Vier samen met ons in de openlucht op de Berg van de Zaligsprekingen en loop de Via Dolorosa mee, de weg die Jezus aflegde voorafgaand aan zijn kruisiging.

Beleef, ervaar, voel en bezoek de hoogtepunten in dit fascinerende land Israël, dat wij kennen uit vele Bijbelverhalen. Gaat u mee? Voor de stilte van de woestijn en het varen over het Meer van Galilea. Voor de Bijbelse plaatsen Bethlehem, Nazareth, Kana, Kafarnaüm en Jeruzalem. Of de unieke locaties als Massada en Qumran. Of de Klaagmuur en het Tempelplein in het oude centrum van Jeruzalem. Het staat allemaal op het programma, evenals drijven op de Dode Zee.

Op drie momenten zijn we samen met tussen de 800 à 1000 Nederlanders tijdens de Nederlandse Dagen: een Eucharistie op de Berg van de Zaligsprekingen, Mariavespers in de Basiliek van de Aankondiging in Nazareth, aan de oever van de Jordaan bij Qasr El Yahud, en bij een eucharistieviering in Bethlehem. Het thema voor de komende Nederlandse Dagen is shalom, Hebreeuws voor ‘vrede’, salam in het Arabisch.

Deelnemen?

De reis is van 13-20 november en wordt georganiseerd door de VNB-reisorganisatie (www.vnb.nl) onder nummer IS1822.
De reisleiders zijn:

Informeer u bij hen, vraag een folder aan en schrijf u in. Folders zijn ook verkrijgbaar achter in de kerk.
Op vrijdag 15 juni (15.00-17.00 uur) is er een informatiemiddag in de H. Agathakerk (Breestraat 95, Beverwijk). Aanmelding is niet nodig.

4 mei herdenkingsconcert St Augustinuskerk

LPK Cantemus Dominum geeft op vrijdag 4 mei 2018 een Herdenkingsconcert in de St. Augustinuskerk in Amsterdam-Buitenveldert. Het thema van het Herdenkingsconcert is ontleend aan het boek: Jaren van verduistering, de bezettingstijd in Amstelveen (1989/2018) van Tini Visser†. Tijdens het concert worden klassieke koormuziek en werken voor strijkkwartet afgewisseld met fragmenten uit persoonlijke getuigenissen uit de bezettingstijd.

Nieuwer-Amstel, het huidige Amstelveen, bestond in de crisisjaren uit een gemengde bevolking van dorpelingen en forensen, boeren en luchtvaartpersoneel, joden en NSB’ers. Toen op 10 mei 1940 in de vroege lentemorgen Schiphol werd gebombardeerd, begonnen de jaren van verduistering en luchtalarm. Aan de hand van dagboeken en publicaties volgt Tini Visser de loop van de oorlog.

Op het programma staan o.a. Abide with me van W. Monk, de hymne Hör mein Bitten van F. Mendelssohn- Bartholdy, het Abendlied (‘Bleib bei mir’) van J. Rheinberger, het Laudate Dominum van W.A. Mozart, delen uit het Requiem van G. Fauré en het Lux Aeterna van E. Elgar.

Kinderen van de groepen 8 van basisschool St. Jozef (Kalfjeslaan) hebben speciaal voor dit concert tien grote schilderingen gemaakt van 2,50 meter lang als impressie bij de verschillende getuigenissen uit de bezettingstijd. De schilderingen sieren tijdens het concert de tien zuilen van de kerk.

De Augustinuskerk wordt vanaf 19.30 uur opengesteld om bezoekers de gelegenheid te geven stil te staan bij de oorlogsslachtoffers die op 4 mei worden herdacht. De Nationale Herdenking op de Dam kan op een groot scherm in de kerk worden gevolgd. Het concert start om 20.45 uur en duurt tot 21.45 uur.

LPK Cantemus Dominum wordt voor deze bijzondere gelegenheid versterkt met ruim 30 gastzangers. Aan het programma wordt tevens meegewerkt door de sopraan Bobbie Blommesteijn, het Dostojevski Strijkkwartet en organist Chris Bossano. Het geheel staat onder leiding van Herman Paardekooper.

 

herdenkingsconcert

Voor in uw agenda

vrijdag 4 mei 2018 – 20.45-21.45 uur
4 MEI HERDENKINGSCONCERT
Latijns Parochiekoor Cantemus Dominum
Dostojevski Strijkkwartet & Bobbie Blommesteijn, sopraan
Chris Bossano, orgel
o.l.v. Herman Paardekooper

Toegangsprijs: € 5,- De kerk is open vanaf 19.30 uur. Kaarten zijn verkrijgbaar bij de ingang van de kerk en te reserveren via 4meiherdenkingsconcert@gmail.com

St. Augustinuskerk – Amstelveenseweg 965 – Amsterdam-Buitenveldert

www.facebook.com/HERDENKINGSCONCERT

 

Pasen

Pasen

Pasen, Pasen! nog eens Pasen!
Voor alle mensen: Pasen!
Jezus Christus, onze God. Hij is de dood vooruit.
Geen woorden genoeg om Hem te bezingen.
Een engelenlied. Laat de hemel zingen
Wat wij niet kunnen, wij onmachtige dienaren van God.

Jezus, mens op aarde, geboren uit Maria,
Vervuld van Gods Geest.
U gaf uw leven weg, U aanvaardde het kruis,
De dood van de schande.

Wat kunnen wij teruggeven?
Woorden die U eren, monden die U belijden,
Lippen die uw naam uitspreken:

Glorie aan U,
Glorie aan de gedoopte Zoon,
Glorie aan de gekruisigde mens,
Glorie aan de begraven dode,
Glorie aan de Verrezen Heer.

U bent de opstanding.
Glorie aan U,
Met de Vader, oorsprong van alle dingen,
Met de goede Geest die levend maakt,
Vandaag en altijd zonder einde.

Oud Paasgebed

NIET HOOG TE PAARD

zondag 25 maart 2018
Palm- of Passiezondag – B
Marcus 11:1-10

intocht in JeruzalemZe wilden Hem tot Koning uitroepen. Dat is méér gebeurd in Jezus’ leven. Op de berghelling zijn het er 5000. Ze hebben gezien dat iedereen voldoende te eten heeft, als ze het maar aandurven hun brood te breken en te delen. Ze willen Hem daarna tot Koning uitroepen. Maar Jezus duikt onder. Hij wil geen Koning zijn van een Volk dat leeft bij de leus: ‘ieder voor zich en God voor ons allen’. Jezus ziet de kortstondigheid van hun enthousiasme. Nu, in Jeruzalem, willen ze Hem wéér tot Koning uitroepen. Jezus speelt het spel mee, want ooit zal de dag komen dat de mensen zullen begrijpen over welk koninkrijk Jezus Koning wil zijn. Hij trekt Jeruzalem binnen. Niet hoog te paard, zoals het en Koning betaamt, maar Hij heeft plaatsgenomen op de rug van een lastdier, een eenvoudige ezel.

Zou het vandaag gebeuren, Hij zou zich niet laten vervoeren in een glanzend zwarte Mercedes noch in een witte gepantserde pausmobiel met elektrisch uitschuifbare treeplank. Hij zou komen op een roestige landbouwtrekker, of op de laadbak van zo’n vrachtwagen waarmee Zuid-Amerikaanse landarbeiders naar hun werk gebracht worden. Zoiets – zoals de profeten voorspeld hebben: ‘zie, uw Koning komt, gezeten op een ezel, op een veulen, het jong van een lastdier. Zijn koningschap is niet van deze wereld, maar is gebaseerd op de zachte krachten van het leven’. Dat zal spoedig blijken!

Palmpasen 2018. Overal ter wereld staan mensen stil bij het feit dat een van ons, Jezus Christus, – vredesengel – werd ingehaald als vredesvorst. Hoewel Hij welkom was, werd Hij bespied, verraden en opgepakt. Hoe Hij afscheid van het leven nam, zijn testament schreef in brood en beker. Mensen lopen het huis uit, de straat op, Hem tegemoet. Eindelijk iemand met het hart op de tong, eindelijk Iemand die geen blad voor de mond neemt. Eindelijk Iemand om je aan vast te houden, de stad leeft er van op. Maar als een slang verscholen roeren de machten zich. Ze wachten af, staan op de loer, zetten strikken. Eindelijk is Hij binnen handbereik, de onrustzaaier, de volksmenner, de arrogante ketter. Toegejuicht, verwelkomd, verdacht gemaakt en opgepakt, op een en dezelfde dag! Het kan blijkbaar allemaal op één dag!

Óscar Arnulfo RomeroEn nog is het wrede mensenverhaal niet ten einde. Nog steeds worden profeten van naam en onbekend de mond gesnoerd, verdonkeremaand, uit de weg geruimd,. Ik denk hierbij in deze dagen ook aan Oscar Romero, de aartsbisschop van San Salvador, die op 24 maart 1980 tijdens de mis vanachter het altaar werd weggeschoten. Romero, was een sociaal bewogen man die zich vooral inzet voor de armen. Een doodseskader bracht hem bruut om het leven. In 2015 werd hij zaligverklaard. In het komend jaar zal hij door paus Franciscus heilig verklaard worden. Oscar Romero, een naam om nooit te vergeten. Verschillende straten en scholen zijn, ook hier in Nederland naar hem vernoemd, onder in Purmerend. In 2011 bezocht de Amerikaanse president Obama zijn graf in de basiliek van El Salvador. Obama hield een minuut stilte en zei aansluitend dat ‘de bisschop van de armen’, die zich tegen de rechtse dictatuur verzette, tot op vandaag een bron van inspiratie blijft.

En zijn dood staat niet op zichzelf. Achter de coulissen staan nog steeds de wereldmachten die toezien, ingrijpen zoals dat indertijd gebeurd is rond Jezus van Nazareth, die met palmen en Hosanna-geroep werd welkom geheten, met list en geld in handen gekregen, diplomatiek ter dood veroordeeld. Gekruisigd op een heuvel buiten de stad. Jezus’ koningschap loopt uit op zijn veroordeling. Het zat er van tevoren allemaal dik in. Hij moest verdwijnen, weg van het toneel. Ooit gehoord van een advocaat in het proces contra Jezus van Nazareth? Nou dan! Hij moest eraan. Pilatus, Kajafas, en al die anderen: speelballen, niet meer. Hij werd gekruisigd, zoals er elke dag mensen gekruisigd worden.

Elke dag gaan er mensen voor de bijl. Elke dag gaan er mensen, geestelijk en lichamelijk, kapot aan wat anderen hen aandoen. Door kleinzieligheid en vitterij, door smerige roddel, ongrijpbare gemeenheid, door buigen naar boven en trappen naar beneden. Elke dag worden mensen gekruisigd, net als die Jezus van Nazareth. Ze moesten Hem niet: weg met die druktemaker, weg met die man die zo consequent en hard is als het op beginselen aankomt, die het smerige spel in de wereld niet mee wil spelen, onomkoopbaar blijkt, steekpenningen weigert. Die man waar niet mee te sjoemelen valt. Hier wordt een Koning veroordeeld om de onrust die Hij bracht. Hij bracht de bestaande orde in gevaar. Hij ging te ver! Ze wreken zich in een schijnproces, emotioneel, hysterisch. Zoals overal ter wereld nog mensen in een schijnproces worden veroordeeld. Steeds weer buigen moeders zich over hun dode zonen en schreeuwen dwaze moeders het uit om het kind dat zij hebben voortgebracht. Hoelang nog moeten mensen blijven huilen voordat uiteindelijk de hemel opengaat?

Hosannageroep op Palmzondag, ‘aan het kruis met Hem’ enkele dagen later. Liefde en haat. Twee uitersten die toch elkaars buren zijn. En hij die ertussen woont, raakt vermorzeld, fijngemalen. Jezus van Nazareth, verkocht voor dertig zilverlingen. Een van die miljoenen ontheemde waar ze maar mee doen, meer underdog dan superstar. Wie heeft de waarheid in pacht? Wie van ons is vrij van leugen? Iedereen is schuldig, gaat gebukt onder hetzelfde kruis, ‘t vervloekte hout. Elk mens is beul en slachtoffer tegelijk. Waarheid en leugen. Wat moet je doen? Waar moet je heen?

Het lijdensverhaal is geen geschiedenis, geen verhaal van toen en toen. Het gaat in de Lijdensweek niet om een profeet wiens naam is versleten in onze monden, uitgesproken in een vloek en een zucht. Het lijdensverhaal gaat ook over mensen van nu. De verhalen van Palmzondag en Goede Vrijdag gaan ook over ons. Wij mensen, onderweg, steeds nog woeste zee en dorre onherbergzame woestijn – overal nog grenzen en machten, ijzeren wetten – het recht van de sterksten.

Wie zal ons leiden, wie wijst ons de weg? Wie gooit onze afgoden in puin, jaagt ons op uit ons westers aards paradijs? Wie gaat ons voor – door bloed en tranen heen, misleid, verraden, veroordeeld, gekruisigd, heen en weer geslingerd, speelbal van mensen? Wie gaat ons voor als een licht als een vuur, God voor ons uit? Dwars door de tranen van Goede Vrijdag zal duidelijk worden – in de paasnacht – van welk koninkrijk Jezus koning wilde zijn. Geen koninkrijk dat zijn wortels vindt in de maatstaven van deze wereld. Maar een Koninkrijk dat de basis vormt van alle gerechtigheid.

Het lijdensverhaal van Jezus is het lijdensverhaal van alle tijden. Het betekent dat wij worden uitgenodigd om haast te maken met de komst van Gods Koninkrijk in plaats van onze eigen haan koning te laten kraaien. Het betekent: serieus werken aan een wereld waar nog steeds massaal mensen worden verraden en overgeleverd, waar nog steeds lichamen worden gebroken en duizenden liters onschuldig bloed wordt vergoten. Palmzondag, geen herinnering aan toen, maar een concrete opdracht voor ons mensen nu!

© Ambro Bakker s.m.a.
Pastoor-deken RK Amstelland

Bedevaart Banneux

BanneuxDe eerste maanden van 2018 zijn al weer om. Voor de één een nieuw begin na misschien een zware tijd, voor de ander een moeizame start. Wat kan het dan mooi zijn om even bemoediging te krijgen, je verhaal te kunnen vertellen, andere verhalen over het leven te horen. Samen huilen, samen lachen.
Wij willen u graag verwelkomen in het voorjaar van 4 t/m 8 mei.
Wat een prachtige plek om te herdenken en wat een prachtige plek om dankbaar te zijn voor onze vrijheid.
In het najaar is de bedevaart van 24 t/m 28 augustus.

De bedevaart duurt vijf dagen van vrijdag tot en met dinsdag.
Wij halen u met de bus op bij opstapplaatsen om naar de eerste stop in Utrecht te gaan en daar koffie of thee te drinken. Dit is het verzamelpunt van alle bussen en hier ontmoet u uw medegasten en alle vrijwilligers van Bisdom Haarlem-Amsterdam.
Daarna gaat de reis richting Soerendonk waar een broodmaaltijd wordt aangeboden om dan voldaan naar Banneux te vertrekken waar wij vijf volledig verzorgde dagen voor u klaar staan.
Priesters, verpleegkundigen, arts en verzorgenden staan voor u klaar om u (daar waar nodig) te begeleiden en u vijf prachtige dagen te laten beleven en weer een beetje rust te vinden in dit hectische bestaan. Rolstoelen en rollators zijn aanwezig om een wandeling of uitstapje mogelijk te maken. De reis is ook geschikt voor minder validen en zieken. Een rolstoelbus is aanwezig.

Op de terugweg stoppen wij wederom in Soerendonk om daar een heerlijke warme maaltijd te nuttigen en dat is ook de plaats waar wij afscheid van elkaar nemen en de reis naar huis verder gaat om u veilig en wel weer bij de opstapplaats te brengen.
De kosten bedragen € 275,–.
U kunt contact opnemen met
Eva Onderwater
0297-222208
banneux.bisdomhaarlem@outlook.com 



I.v.m. wisseldienst van Eva kunt ook ook contact opnemen met:
Ellen van der Laan
06-30918592

Mijn collega-vrijwilligers en ik hopen u te mogen verwelkomen.

Els Rong


Met diaken Rob Mascini naar Rome!

Rome
11 t/m 16 juni 2018

In de maand juni ga ik met een kleine groep mensen naar Rome. Samen gaan we de stad bekijken en de heiligdommen bezoeken. Het is een oecumenische reis.
We zullen ons laten inspireren door de oudste afbeeldingen van ons geloof. Het zijn prachtige mozaïeken en eeuwenoude fresco’s.
Natuurlijk zullen we de paus ontmoeten en zullen we de eucharistie vieren in de Friezenkerk. We dwalen door de oude straatjes van de stad. We bezoeken de grote monumenten. En ik breng u naar de plekjes waar de gewone toeristen niet komen, het huisje van Petrus, zijn graf diep onder de sint Pieter, prachtige onbekende kerkjes en pleintjes. En natuurlijk rusten we uit op de terrasjes van de stad.

Voor wie mij niet kent: ik ben diaken Rob Mascini van het bisdom Haarlem-Amsterdam. Ik ken Rome goed omdat ik er vaak moest zijn voor mijn studie over de oudheid.
U kunt zich nog bij ons aansluiten. Op zaterdag 7 april is er om 11.00u een info bijeenkomst. Deze wordt gehouden in het parochiehuis van de RK.Kerk in Hoofddorp (Kruisweg 1071, 2131CT Hoofddorp). In verband met de koffie is het fijn als u zich van tevoren aanmeldt via robmascini@gmail.com of tel. 023-5291484). Op deze bijeenkomst kunnen we afspreken hoe we reizen en waar we logeren (meestal in een kloosterhotel).
De prijs is afhankelijk van de grootte van de groep.
Kijkt u ook op mijn website www.romereizen.one
Pastor Rob Mascini

Ontdek Assisi en Umbrië samen met het bisdom

Assisi 2018

Meer informatie over programma en vieringen

Zicht op de Basiliek van Santa Chiara, Assisi
Zicht op de Basiliek van Santa Chiara, Assisi

Santa Maria degli Angeli basiliek
Santa Maria degli Angeli basiliek

Eind april is het zover! Dan gaat het bisdom op bedevaart naar Assisi. Deze oude stad met zijn mooie, smalle straatjes ligt midden in het heu­velachtige landschap van Umbrië. En u en/of jij kunt nog mee! De datum van inschrijving is verlengd tot 1 maart.

Tijdens ons verblijf in Assisi volgen we een gevarieerd programma in kleinere groepen met elk een eigen reisleider, gids en pastorale begeleider. We bezoeken plaatsen die een grote rol in hun leven heeft gespeeld, zoals de kerken San Damiano, San Rufino, Santa Chiara met de crypte waar Clara begraven ligt en de Portiuncula kapel in de Santa Maria degli Angeli waar Franciscus overleden is.

In de omgeving van Assisi bezoeken we naast Spoleto en Perugia de berg La Verna waar Franciscus de stigmata heeft ontvangen. In Greccio gaan we naar de plaats waar Franciscus de eerste, levende kerststal creëerde. Andere plaatsen die verder op het programma staan zijn Fonte Colombo en Rivotorto.

Vieringen

Iedere dag zijn er gezamenlijke vieringen met mede­werking van het kathedrale Koor. Deze vieringen worden gehouden in de San Fran­ces­co basiliek en de Santa Maria degli Angeli. De bedevaart wordt afgesloten met een viering op 4 mei waar prins Jaime komt spreken in het kader van Dodenherdenking. Voorafgaand aan deze viering geeft het kathedrale Koor een concert in de San Francesco basiliek.

Video

Inschrijven kan tot 1 maart

Inschrijven is mogelijk via de website van VNB.
Papieren inschrijf­formulieren zijn op te vragen via VNB of via het bisdom.

Nieuwjaarstoespraak door Ambro Bakker s.m.a.

Nieuwjaarstoespraak door Ambro Bakker s.m.a.
Voorzitter R.K. Parochie Amstelland
6 januari 2018
locatie: Titus Brandsma

BLIJF OP HEM VERTROUWEN (PSALM 115)

Pastoor-deken Ambro Bakker s.m.a.Op deze nieuwjaarsrecep­tie mag ik u allereerst alle goeds voor 2018 toewen­sen onder Gods rijke ze­gen. Het is trouwens ook heel bemoedigend om te zien dat opnieuw weer velen van u op deze nieuwjaarsreceptie zijn afgekomen, om elkaar te ontmoeten en elkaar alle goeds toe te wensen voor het nieuwe jaar 2018 dat voor ons ligt.

In 2017 hebben we eindelijk vervanging gekre­gen van pastoor Buitendijk in de persoon van pastoor Eugène Jongerden die ik op zondag 17 september 2017 heb mogen installeren als mede­pastoor van RK Amstelland. Daarmee werd ein­delijk de vacature binnen het pastoraat inge­vuld. Ik wil vanavond in het bijzonder de paro­chianen en vrijwilligers van de Titus Brandsma en van de H. Geest/Urbanus Bovenkerk bedan­ken voor extra hun inzet in de afgelopen peri­ode. In het bijzonder noem ik ook de namen van diaken Paul Koopman en pastoor Jan Adolfs. Ook jullie bedankt voor jullie geweldige inzet van het afgelopen jaar. Ik ben trots op jullie!

RK-Amstelland telt nu weer twee pastoors. In­dertijd heb ik met pastoor Buitendijk afgespro­ken dat hij het voortouw zou nemen als pasto­raal leider (moderator) in de parochie RK-Am­stelland, terwijl ik me, naast mijn werk in onze fraaie parochie, me vooral zou richten op mijn werk als deken van het dekenaat Amsterdam.

Door het vertrek van pastoor Buitendijk heb ik me de afgelopen jaren ingezet voor béide aan­dachtsvelden: Het Dekenaat Amsterdam én pa­rochie Amstelland. Nu pastoor Jongerden de af­gelopen maanden zich heeft ingewerkt, zal ik, hoewel de bisschop mij in november opnieuw tot moderator heeft benoemd, de bisschop vra­gen om per 1 februari Pastoor Jongerden te be­noemen tot moderator. Dat wil zeggen dat hij het pastoraat in Amstelland zal aansturen. Voor alle duidelijkheid: wij blijven beiden pastoor van de vijf geloofsgemeenschappen in Amstel­land, waarbij pastoor Jongerden moderator wordt en ik me naast mijn werk in Amstelland vooral ook bezighoudt met het Dekenaat Am­sterdam. Bestuurlijk betekent dat dat pastoor Jongerden per 1 februari voorzitter zal zijn van het bestuur en ik plaatsvervangend voorzitter. Ik wens pastoor Jongerden Gods zegen toe over zijn werk hier in Amstelland.

De tweede wijziging in het pastoraat is de komst van pastor Dea Broersen als pastoraal op­bouwwerker voor drie dagen in de week. We zijn blij met haar komst. In haar werk zal ze zich vooral bezighouden met het verbinden van de vijf geloofsgemeenschappen en het ontwikkelen van nieuwe samenwerkingsmogelijkheden. Wij zijn gewend dat pastores ook in de vieringen voorgaan. Dat zal bij pastor Broersen ongetwij­feld weleens gebeuren, maar we moeten er aan wennen dat pastores niet altijd gericht zijn op het voorgaan in de liturgie, maar ook werkzaam kunnen zijn deelgebieden als catechese, dia­conie, ziekenpastoraat, opbouwwerker etc. Ik wens Dea, die haar kantoor heeft op de pastorie van de Augustinus, veel succes en Gods zegen over het belangrijke werk dat haar te doen staat.

Het pastoraal team is nu goed bezet, hoewel we ons moeten realiseren dat dat uitgangspunt ook relatief en broos is. In feite gaat het hier niet om vijf formatieplaatsen, want drie van de vijf for­matieplaatsen worden uitgeoefend in deeltijd of als vrijwilliger.

Als pastoraal team ligt ons accent, ook in het nieuwe jaar, op Catechese, Diaconie, Liturgie, Samenwerking, Nabijheid en het Interreligieus gesprek.

A* Waarom Catechese?
Omdat wij net als Jezus van Nazareth voortdurend in de leer moeten gaan bij Schrift en Traditie met het oog op dienst aan de wereld en een persoonlijke in­nerlijke groei. Wat betekent Jezus volgen in onze tijd? Hoe laat hij zich ontmoeten in mijn leven? In mijn eigen pastorale praktijk ervaar ik steeds meer dat veel jonge mensen in onze tijd weer op zoek zijn naar zingeving en hoe kunnen wij er voor zorgen dat het verhaal van de Levende blijft doorverteld van vader op dochter en van moeder op zoon?

B* Waarom Diaconie?
Omdat, zeker in een stad als Amsterdam/Amstelland, de zorg om de naasten, van welke afkomst, huidskleur, religie, seksuele geaardheid ook, onze voortdurende aandacht en zorg vraagt. Aan de wijze waarmee wij omgaan met marginalen kan afgelezen wor­den of wij écht volgelingen van Jezus van Na­zareth zijn, Steeds meer raak ik ervan overtuigd dat bij het eindoordeel God ons maar één vraag zal stellen. En dat is de vraag ‘mens waar is, op je reis naar Mij toe, je broer, je zuster, gebleven? Ook in ónze samenleving neemt de tweedeling toe. En dan kunnen ze wel zeggen dat het met de échte armoede best meevalt, – want niemand is armer dan in de jaren vijftig, – het werkt, een sociaal isolement van bevolkingsgroepen en individuen in de hand.

C* Waarom Samenwerking Liturgie?
Als pastores vinden we het belangrijk om regelma­tig voor te gaan in de diverse Amstellandse geloofsgemeenschappen. Ook blijven we op dit punt zoeken naar vormen van samenwerking binnen de Liturgie, die ons gemeenschapsgevoel kan versterken en verstevigen.

D* Waarom Samenwerking?
Door samen­werking kunnen we elkaar stimuleren en aansturen en ook samen kunnen zoeken naar vernieuwende vormen van pastoraat. Het voor­komt navelstaarderij en isolement.

E* Waarom nabijheid?
Naast alle vormen van samenwerking pleit ik ook hartstochtelijk voor een nabij-pastoraat. Als we de Geest willen koesteren in elk mens, dan zullen we elkaar na­bij moeten zijn, misschien nog meer om naar elkaar te luisteren en elkaar te bevestigen, dan te vertellen hoe het allemaal moet. Met het geduld van een boer die zaait en erop vertrouwt dat het zaad groeit, in de nacht, in de duisternis, zonder dat je het ziet.

F* Tenslotte Waarom interreligieus ge­sprek?
Het antwoord is eigenlijk vanzelfspre­kend. In onze multiculturele steden als Amster­dam en Amstelveen, hebben we mogelijkheden als geen ander om met andere culturen, andere godsdiensten, andere leefstijlen, kennis te ma­ken, ervaringen uit te wisselen en van elkaar te leren. Streven naar een eenheid in verscheiden­heid. Voortdurend op zoek, niet naar wat ons scheidt, maar wat ons samenbindt. Voor mij zijn dit vijf pastorale ankerpunten, die ook in 2018 alle aandacht verdienen.

En zo vaart ook in 2018 in Amstelland het tweeduizend jaar oude schip van de kerk ver­der. Dat de kerk wel vergeleken wordt met een schip, maar nooit met een trein, kan nauwelijks toeval zijn. Ge-baan-de-wegen, automatische wissels, en slagbomen langs het traject, waar­door het overige verkeer van de route geweerd kan worden, zijn de kerk niet gegeven (al zijn er mensen die dat betreuren!) Voor diegenen die van probleemloos reizen houden is ’t wellicht een zware dobber, maar varen veronderstelt niet alleen kennis van het schip en de stuurinrich­ting, maar ook kennis van water en wind. Stuur­manskunst betekent: stromingen benutten, klip­pen omzeilen en… koers houden!

In de tweeduizend jaar die achter ons liggen heeft ‘het schip van de kerk’ veel averij opgelo­pen! Sinds Jezus het roer in handen van mensen heeft gegeven zijn de botsingen niet van de lucht geweest. Maar het is en blijft wonderlijk dat mensen steeds weer op de brokstukken zich blijven verzamelen, om opnieuw hun koers te bepalen. Er zit veel waars in ‘t oude Nederland­se spreekwoord: ‘God heeft ons ook voor 2018 geen kalme reis beloofd, maar wel een be­houden thuiskomst.’

Waar mensen oprecht blijven, blijkt de juiste balans, de juiste koers toch gevonden te worden. Het Evangelie is bron van eenheid, maar helaas ook bron van veel verdeeldheid ge­worden. Meer dan ooit zijn we ervan overtuigd dat we al onze zeilen moeten bijzetten om in de stormach­tige ontwikkelingen van deze tijd onze koers te kunnen blijven bepalen om de evangelische waarden ook door te kunnen geven aan toekom­stige generaties! Steeds meer vinden wij elkaar in datgene wat ons samenbindt: bezinning, vie­ren, acties en gebed. Misschien ‘langs ongebaan­de wegen’ zoals Huub Oosterhuis zegt ‘met iets in ons hoofd dat stroom en licht geeft’

‘Een schip, we noemen het de kerk’. Dat beeld hanteren wij vaak. Zelf gebruik ik liever beeld van de trein. Weet u waarom? Ik heb daar 12 redenen voor:

  1. De trein wiebelt en deint niet, maar heeft een stevige ondergrond van zand en grind (het geloof van onze ouders) geeft vertrouwen voor verdere uitbouw en opbouw.
  2. Een duidelijk spoor die we ook in 2018 willen uitzetten, markeert de weg naar de toe­komst. Kiezen voor een eigen rit en een eigen bestemming, zet je al gauw op een dood spoor.
  3. Dwarsliggers: Daarvan zijn er voldoen­de in onze geloofsgemeenschappen aanwezig! Zij halen soms de vaart uit de samenwerking, maar de ervaring leert ook dat elke trein verder kan door de aanwezigheid van juist de dwars­liggers!
  4. Wissel: Het is niet alleen wenselijk, maar ook heel noodzakelijk om op het juíste moment de wissels om te gooien.
  5. Rangeren is een kunst. Uitrangeren is vaak de makkelijkste weg, maar niet de weg van Jezus Christus!
  6. Zwartrijders: niet wij bepalen wie er met ons mee gaat. Welkom is iedereen van wel­ke kleur, ras, godsdienst, seksuele geaardheid, inkomen, kerkbinding of wat dan ook.
  7. Stootblok: af en toe lastig, krijg je soms flinke hoofdpijn van! Maar misschien moeten we dankbaar zijn dat we af en toe moeten stil­staan: om te herstellen en op adem te komen.
  8. Roest en onkruid: als een spoor niet wordt gebruikt, ontstaat er roest. Bovendien krijgt het onkruid alle kansen om het spoor te overwoekeren.
  9. Horizon: een visie, een geloofsovertui­ging, een horizon, doet meer vermoeden dan je nu kunt zien. Het werkt blikverruimend, geeft vaak nieuwe perspectieven.
  10. Zonlicht: de warmte en het licht van de zon (Gods Koninkrijk en zijn Gerechtigheid) zijn weldadig. Ze zijn tevens doel van de reis.
  11. Bovenleiding: geen trein komt op zijn bestemming zonder contact met de boven­leiding. Daar komt onze kracht en inspiratie vandaan!trein
  12. Tenslotte, mogen wij in 2018, ons in ons samen-kerk-zijn geïnspireerd en gesteund weten door de woorden van psalm 115: ‘Gij allen, die in het huis van God uw diensten verricht. Blijft op Hem vertrouwen. Hij is uw hulp en schild. De Heer bewaart ons in zijn hart, en geeft ons zijn zegen’.  Ik dank u voor uw aandacht en hoop op een goede en vruchtbare samenwer­king binnen bestuur en pastores, en de vele vrijwilligers en onze parochianen. Ik heb er zin in en alle vertrouwen dat het ook in 2018 in RK-parochie Amstelland goed toeven is, en alles zal lopen als een trein.

Nieuwjaarstoespraak 2018 – Ad Verkleij

Nieuwjaarstoespraak 2018 – door Ad Verkleij,
Vicevoorzitter R.K. Parochie Amstelland

Ad VerkleijBeste medeparochianen

Traditioneel bestaan nieuw­jaarstoespraken uit een te­rugblik en een vooruitblik. Over die tweedeling is in de loop van de jaren over nage­dacht. Dus ik volg maar de­ze traditie. Daarom eerst zeven punten uit het afgelopen jaar:

  1. Na een periode van onderbezetting, is het pastoraal team nu weer compleet. We heb­ben in september pastoor Eugène Jongerden mogen installeren en vandaag hebben we Dea Broersen als pastoraal opbouwwerker mogen begroeten. Daarmee is ons pastoraal team niet alleen versterkt maar ook verjongd. Samen met onze deken-pastoor Ambro Bakker, diaken Eugène Brussee en diaken Paul Koopman heb­ben we nu een stevig en divers pastoraal team. Ik realiseer me dat we daarmee in het Bisdom en in de Nederlandse kerkprovincie goed bedeeld zijn. Bestuur en pastoraal team zijn druk met elkaar in gesprek hoe we deze rijkdom aan men­sen zo goed mogelijk kunnen inzetten voor de toe­komst van onze parochie. Maar daarover later.
  2. We kunnen nog steeds een beroep doen op vele emeriti voor de ondersteuning van de locaties. Vanaf deze plaats wil ik hen bedanken voor een niet-aflatende inzet. Ook het komende jaar zullen we een beroep op emeriti blijven doen om de lokale gemeenschappen te onder­steunen, maar tegelijkertijd ook ruimte moeten creëren voor onze nieuwe leden van het pasto­raal team bij de verdere opbouw van onze pa­rochie.
  3. Ons parochieblad Spirit is uitgeroepen tot het beste parochieblad van Nederland. Nu vonden we het zelf ook al een mooi, informatief en professioneel blad, maar het is buitengewoon stimulerend dat dit nu ook landelijk is erkend. Complimenten voor de hoofdredacteur en de redactie!! Ik hoop dat jullie nog een aantal jaren met enthousiasme doorgaan. Jullie zijn er nog jong genoeg voor!
  4. Die dankbaarheid geldt ook voor de vele vrijwilligers en bestuurders. Een groot deel van onze vrijwilligers is al jaren actief en wil dat nog lang blijven doen. Dank daarvoor. Gelukkig is het op diverse plekken mogelijk gebleven om nieuwe, jong mensen aan te trekken. Ik noem hier met name Gertjan Zijp als bestuurslid bouwzaken en Reinoud Wibier als locatie coör­dinator in Bovenkerk. Fijn dat jullie ons bestuur­lijk kader zijn komen versterken.
  5. We hebben een actieve inmiddels loca­tie-overstijgende Caritasgroep, met een veelheid van activiteiten, zowel bij individuele hulpverle­ning als voor gezamenlijke acties. Onder leiding van een nieuwe voorzitter Thomas Bauer. Dank Thomas, dat jij je hiervoor wil inzetten.
  6. Het is ons gelukt om op alle locaties actieve gemeenschappen in stand te houden en naast de vieringen een groot aantal activiteiten te blijven aanbieden. Waar we trots op mogen zijn dat die activiteiten steeds beter ingebed worden in de bredere gemeenschappen binnen Amstelland. Ik noem de Passion in Ouderkerk; als onderdeel van het 150- jarig bestaan van deze parochie, de vele activiteiten in Bovenkerk, samen met de Stichting Vrienden van de Urba­nus en de zeer drukbezochte lezingencyclus over Maarten Luther in de Titus, en de zeer geslaagde lezingencyclus in de Augustinus over de achtergronden van het Credo. Stuk voor stuk activiteiten waarmee onze kerk actief naar bui­ten treedt. Dank daarvoor.
  7. Door alle krachten te bundelen is het de penningmeester Ralph Ferouge en de leden van de Financiële Adviescommissie (de FAC) gelukt om bijna al het achterstallig werk in de boek­houding tot en met 2016 af te ronden. Dat is werk op de achtergrond, maar essentieel voor een gezond financieel beleid. Ook daar dank voor jullie inspanning.

Kortom, we kunnen met enige trots en voldoe­ning terugkijken op wat we met elkaar in het afgelopen jaar hebben gerealiseerd. Ik zal echter de verleiding weerstaan om u een te rooskleurig beeld voor te schotelen voor de toekomst

Ik wil daarom een paar grote en kleine uitda­gingen noemen voor het komend jaar. De Bis­schop heeft in zijn Nota “Nieuwe Wegen” de alarmklok geluid. De krimp van de kerk gaat harder dan verwacht. De bisschop vraagt daar­om aan elke parochie om een toekomstvisie, waaronder een gebouwenplan, gebaseerd op een vitaliteitsscan van parochies. Naar mijn me­nig legt de bisschop in zijn nota te veel de na­druk op kerksluiting an sich. Al kunnen we onze ogen niet sluiten dat ook wij in onze paro­chie op den duur niet alle locaties meer nodig zullen hebben.

A* Wij zullen eerst met elkaar in gesprek moeten over wat wij in de toekomst aan liturgie, pastorale zorg, diaconie en vorming en toerus­ting willen aanbieden. Dat zal mede gebaseerd moeten zijn op waar in de 21ste eeuwse sa­menleving behoefte aan is. Hoe zien we de positie van de kerk in de bredere samenleving? Bovenkerk en Ouderkerk zijn goede voorbeel­den waarin het kerkgebouw zich weer een cen­trale plek in de bredere gemeenschap aan het veroveren is.

B* Dat gesprek hebben we met elkaar te voeren; met respect voor de traditie maar met het oog op de toekomst. Dat zal dan ook een ge­sprek moeten zijn tussen generaties. Het zal gaan om loslaten en opbouwen. Om respect voor elkaar maar ook om elkaar ruimte te geven. Ik heb in eerdere toespraken het vaak gehad aan het doorgeven van alles wat ons dierbaar is aan vol­gende generaties. Dat is nu, meer dan ook aan de orde. Wat dat betreft zie ik een belang­rijke rol weggelegd voor die nieuwe generaties. Ik prijs me daarom nogmaals gelukkig dat we her en der in de locaties deze jongere mensen hebben kunnen betrekken bij onze gemeen­schap.

C* Een belangrijke randvoorwaarde is daarbij wat wij van onze pastores en vrijwilli­gers mogen vragen. Op de oude voet doorgaan, met 5 relatief zelfstandige locaties lijkt geen toe­komstvast verhaal. Locatie-overstijgende activi­teiten zijn de toekomst. Dat gebeurt deels al, maar zal sterker worden; ook om onze pastores te beschermen tegen overweldigende werkdruk.

D* Het bestuur en pastoraal team zullen met ondersteuning van Dea Broersen dit toe­komsttraject uit gaan zetten. Niet van bovenaf, maar luisterend naar wat er onder de jongere en oudere parochianen leeft en te rade gaan bij anderen. En u kent mij inmiddels wel een beetje, dat we in die gesprekken ook onze eigen erva­ring en gedachtes zullen inbrengen. Onze ambi­tie is om op het reeds ingeplande coördinatoren overleg van 15 mei de contouren van die plan­nen te bespreken.

E* Het risico van een strategiediscussie is dat je alle besluiten verder opschort totdat je weet wat je wil. Dat kunnen we ons niet veroor­loven. Het is niet onze bedoeling om tot 15 mei verder niets te doen. Ik noem daarom een paar bestuurlijke zorgpunten, aandachtspunten, knel­punten of uitdagingen. Het is een beetje afhan­kelijk van je karakter welke term je gebruikt. Ik noem het graag ‘uitdagingen’:

F* De benoemingstermijn voor ons paro­chiebestuur loopt op zijn eind (juli 2018). Guido Smit en Ralph Ferouge willen geen tweede termijn. We zoeken dus opvolgers. U kunt zich bij ons melden maar wij voelen ook ons vrij om mensen ‘in het nekvel te grijpen’.

G* Dat hangt samen met de vraag in hoe­verre we onze organisatie met vooral vrijwil­ligers kunnen runnen. Met name op het gebied van administratie, financiën, financiële planning moderne communicatietechnieken nemen de eisen steeds verder toe. We moeten ons beraden hoe we onze organisatie daarin kunnen profes­sionaliseren.

H* De financiële situatie van de parochie is zorgelijk maar niet wanhopig. We hebben een redelijk tekort, dat we nog wel een jaar kunnen opvangen uit de reserves. Aandacht voor verho­ging van inkomsten, niet alleen uit de kerk­bij­dragen (dat loopt nog redelijk) maar ook uit an­dere bronnen (verhuur, tarieven, etc) is nodig.

I* GertJan Zijp en ik maken een rondje langs de locaties over de onderhoudssituatie van de gebouwen. Wij willen toe naar een on­derbouwd meerjarig onderhoudsplan voor de gebouwen en voor de parochie als geheel. Dat is evenzoveel input voor de bezinning op de toekomst van de parochie en de beslissingen die we willen nemen.
Nu dreig ik toch weer te eindigen met gebou­wen. Dat is niet de bedoeling. Maar dit waren de belangrijkste aandachtspunten.
Daarom tot slot:

Ik blijf hoopvol en houd vertrouwen in onze gemeenschap. Vaak wordt gesproken over snel­le achteruitgang van het aantal gelovigen. Ik vind dat een te pessimistische beschrijving. Ik hoorde op diverse plaatsen een nadere meta­foor: ‘Er is een generatie tussenuit’. Het opti­mistische daarvan is dat het niet alleen gaat om krimp. Na die ‘verdwenen’ generatie komt er weer een nieuwe generatie; kleiner in omvang; andere behoeftes. Jongeren, die de strijd in de kerk niet hebben meegemaakt, onbevangen te­gen ons aankijken; nieuwsgierig zijn en belang­stelling hebben voor het spirituele. We zien dat in kloosters, bij de volwassenendoop en we zien het in onze gemeenschap. Graag doe ik een be­roep op die volgende generatie om met ons mee te gaan. Met dat optimistische beeld en die op­roep wens ik u allen een zalig nieuwjaar.

2018